Huisgenoot

Sinds onze terugkeer uit Nederland vorige week hebben we een nieuwe huisgenoot: Safa. Safa is een ongeveer 1-jarige Saluki uit het asiel van K9 Friends. K9 op z'n engels uitgesproken klinkt als "canine" wat hond betekent; vandaar. In het kader van "zeg maar nee, dan krijg je er twee", hebben we nu 2 honden...dus. Dat komt zo; met echtgenote J's hondentrainingscentrum wordt er regelmatig uiteenlopend advies gevraagd en onze buren waren aan een hondje toe. Of J. even mee wilde naar het asiel om te adviseren over een goed en vrolijk beestje. En nu hebben de buren nog geen hond, maar hebben wij er twee!

De Saluki is een locaal ras dat nog het meest lijkt op een hazewindhond. Ze hebben een ranke bouw, zijn goed bestand tegen de warmte, worden ingezet voor hondenraces en zijn bijna het enige hondenras dat ook de locals wordt gewaardeerd. Safa heeft haar naam te danken aan het gelijknamige park in de buurt waarvan ze is gevonden. Bij K9 heeft ze ongeveer een maand gelogeerd in afwachting van een nieuw baasje. Over het algemeen vinden puppies naturrlijk snel een plekje, maar volgens een lijst in het kantoortje herplaatst K9 gemiddeld zo'n 30 honden per maand vanuit deze locatie. Het adres van K9 is niet op de website te vinden en wordt pas gegeven bij een afspraak om te voorkomen dat er dagelijks honden vastgebonden aan het hek worden achtergelaten. Mocht je geinteresseerd zijn in adoptie:

http://www.k9friends.com/

Maar goed, Safa woont nu dus een week bij ons in huis en ik moet toegeven ze is een voorbeeldige huisgenoot. Op de eerste dag heeft ze een zitzak geconfisceerd en daar lag ze op. Te liggen. Na wat observatie snap ik die aantrekkingskracht inmiddels wel geloof ik, Saluki's hebben de kalme en licht arrogante oogopslag en uitstraling die kamelen ook hebben. Maar dan in een handzamer formaat. Op dag twee kwam ze af en toe even van de zitzak, nu omgedoopt tot ligzak, af om te eten, drinken of een vluchtig bezoek aan de tuin. Ook op Peppi heeft Safa tot nu toe een kalmerende werking; hij ligt er regelmatig naast op zijn camouflage-fatbag.

Inmiddels is ze wat meer gewend en ook wat actiever; ze schrijdt regelmatig met voorzichtige maar elegant pas door het huis; het lijkt net of ze op hoge hakken loopt. Met Peppi speelt en rent ze nu regelmatig door de tuin van links naar rechts en weer terug. Dat kost haar vier en Peppi twintig stappen. Toch is Peppi de baas, maar dat moet ook als mannetje zijnde. Safa observeert het huishouden en denkt er het hare van. Wat precies zal wel een raadsel blijven, maar het lijkt of de blik in haar ogen in een week tijd wat is opgeklaard. We gaan er maar van uit dat ze het naar haar zin heeft in de chaos; Safa, welkom thuis!

Witte dagen in Nederland

bestel nu ook uw authentieke witte kerst voor 2010 in Nederland...tijdige reservering aanbevolen ;o)

Terug van weggeweest

We zijn weer thuis na twee weken k-k-k-koud Nederland. Ter ere van onze terugkeer is er een groots feest georganiseerd; de opening van de Burj Dubai, met 828 meter 's werelds hoogste wolkenkrabber. Jammer alleen dat we aankwamen na afloop van de festiviteiten, maar een korte impressie is te vinden op de altijd informatieve site van Gulf News;

http://gulfnews.com/gntv/business/iconic-burj-khalifa-unveiled-1.562541

Met de opening is de toren ook omgedoopt tot Burj Khalifa, wellicht als dank aan Abu Dhabi voor de recente investeringen om Dubai liquide te houden...?

Het was tof in Nederland; geen witte kerst, maar wel daarvoor en erna. Spijkerkoud en de verwarming op 22. Zelf vuurwerk afsteken en wedijveren met de buren om de hardste ooh's en aah's. Maar vooral ook lekker winkelen in de Albert Heijn; gewoon een fles wijn uit het schap trekken (nog altijd "Wild Pig") en de laatste Prive en Vrij Nederland. Volgens mij moet je een beetje schizofreen zijn als expat; het gras is groen hier, maar ook daar...en allebei smaakt naar meer.

Maar nu terug naar de realiteit. De weegschaal gaf vanochtend een teleurstellende stand door...met dank aan de vele diners, lunches en onder andere zelfgebakken oliebollen die we hebben genoten met de families T. uit K., S. uit L., S. uit W., oma R uit 's G., G. uit L., S&J uit A. enzovoorts. Ons huisje was een waar ontmoetingscentrum, haast een nieuw centrum van Nederland. Mensen, allemaal bedankt voor de gezelligheid! Ook restaurant de Meeuw deed daardoor goede zaken...mocht je in de omgeving van Bruinisse zijn rond etenstijd; probeer eens de Zeeuwse vissoep - het is een delicatesse! Wat zullen we die missen! Ik denk erover om de kok te vragen of hij zijn of haar, recept wil vrijgeven.

http://www.restaurantdemeeuw.nl/

Tijdens de teruglvcht heb ik, met dank aan de KLM, eindelijk "Inglorious Basterds" bekeken. Na Pulp Fiction, Kill Bill 1 & 2, en Death Proof een weergaloze film van regisseur Quentin Tarantino! Ik heb de film in etappes bekeken want zat ingeklemd tussen Eva en Jasper die dan hun maaltijd in stukjes geserveerd wensten ofwel een oordopje waren verloren, of moesten plassen en o ja, er moest ook nog gekleurplaat worden. Helaas is de afstandsbediening van het KLM-entertainment systeem erg gevoelig; 1 verkeerd knopje indrukken met je heup of een ander lichaamsdeel en je ligt uit de film. Het bekijken van de 153 minuten die de film rijk is, heeft me uiteindelijk de hele vlucht gekost en ik heb de film zo'n 5 keer opnieuw moeten opstarten en doorspoelen naar het laatste fragment. En dan was hij nog altijd de moeite van het bekijken meer dan waard. En dan te bedenken dat Tarantino slechts 1 jaar ouder is dan ik ben...zucht, waar heb ik de afslag gemist?

Uiteindelijk komen we om ongeveer 1 uur 's nachts aan en morgen, vandaag dus, is een gewone school- en werkdag. Met wallen onder de ogen en luid geeuwend rollen we in het reguliere programma. Dat 3 uur tijdsverschil toch een junior jetlag oplevert bewijst Eva, die nu om half twaalf 's avonds met haar poppenhuis aan het spelen is; ze heeft al een pakje koekjes en een cracker met chocopasta verorberd. Mijn ogen vallen zowat dicht na zoveel indrukken en activiteiten...de volgende keer toch nog maar een dagje extra vrij plannen. En voor wie we nog niet hebben gesproken: een gezond en gelukkig nieuwjaar gewenst!

Witte Kerst

Wat in jaren niet is gelukt, lukte dit jaar! Bij aankomst in Nederland bleek er een witte deken te liggen. De kids begonnen net buiten Schiphol al sneeuwballen te maken en te gooien. Na 5 minuten kwamen ze klagen over koude handen en voeten maar dan heb je wel wat...
Na de bagageband snel de winterjassen uit de tassen gehaald en dat scheelde een hoop. Bij aankomst in Bruinisse moest er gelijk een sneeuwpop worden gemaakt en na 30 minuten rennen door de sneeuw kon Tim ook rustig binnenkomen!
Wat is het KOUD.....! De eerste dagen in Nederland liepen we bibberend met het hoofd tussen de schouders rond maar op enig moment went het ook weer. Winterjassen, wanten en sjaals blijken geen onnodige luxe. Bij de HEMA worden pyama's met lange mouwen aangeschaft, extra sokken NOG een maillot voor Eva en dan gaat het wel weer. Na een weekje in Nederland begint het te wennen en is het weer moeilijk voor te stellen dat je het huis kunt verlaten zonder een "inpak-ritueel" van gemiddeld vijf minuten....

We genieten in Nederland van de erwtensoep, hagelslag, stamppotten en vooral van vrienden en familie!
M en D met hun zojuist geboren tweeling logeren een paar huisjes verderop, we kunnen zo volop meegenieten van het geweld wat DRIE meisjes onder de drie jaar veroorzaken... Ook J en T uit Wezup en een delegatie van  kids zijn een paar dagen in de buurt. Oma komt logeren en en iedereen is blij! Ook komt Sammie uit K een paar dagen logeren en het huisje is weer regelmatig vol! Na de kerst te hebben doorgebracht in Koewacht bereiden we ons voor op oudejaarsavond, oliebollen recepten worden gegoogled en morgen op zoek naar vuurwerk! Ouderwets gezellig dus!

Saoedie Arabie

Deze week ben ik van zaterdag tot en met woensdag in Riyadh, in lijn met de werkweek alhier. Het Four Seasons hotel is gevestigd in de Kingdom Tower en ons kantoor eveneens, dus dat maakt woon-werkverkeer eenvoudig en overzichtelijk. In Riyadh wonen ongeveer 5 miljoen mensen, maar buiten de Kingdom Tower en de verderop gelegen Al Faisaliah Tower bestaat de stad geheel uit laagbouw. Riyadh heeft daardoor schijnbaar eindeloze afmetingen…vanaf de 34e etage heb je bij goed weer kilometers zicht rondom zonder ooit het einde van de stad te zien. Alle wegen lopen noord-zuid of oost-west, volgens een overzichtelijk patroon.

Aan het hotel- annex kantoorcomplex is een mall gebouwd waar veel, vooral jonge Saudi’s, na schooltijd en ‘s avonds de “hangjongere” uithangen. Vijftig procent van de jongens is traditioneel gekleed en de overigen dragen Armani jeans etcetera. Hun haar is “just out of bed” gestyled en ze strijden om het hardst om wie de meest nochalante, licht verveelde uitstraling heeft. De meisjes en vrouwen zijn zonder uitzondering gekleed in een abaya, zo’n zwarte jurkjas, en 99% is gesluierd en/of draagt een nikaab. Daaronder veelal designer jeans en hoge hakken. Hun ogen, het enige zichtbare deel van het gezicht, zijn behoorlijk aangezet met mascara en of je het nu wilt of niet, je gedachten gaan toch verder dan wat je ziet. Verder lopen er misschien 10% westerlingen zoals ik.

De mall is populair bij jongeren omdat de eigenaar van dit complex niet graag heeft dat de (religieuze) politie er patrouilleert. En kennelijk kan hij daar invloed op uitoefenen. Daardoor kunnen de jongeren elkaar ongestoord bekijken tijdens het rondhangen, maar veel meer dan dat gebeurt er niet. En tijdens het gebed gaan alle restaurantjes in de food court en de Starbucks netjes dicht zoals het hoort. Had je net zin in een broodje, dan moet je effe wachten. Alle restaurants hebben een "family" and een "single" section, uiteraard kom je als man in je eentje de family section niet binnen.

De bovenste etage van de mall blijkt alleen toegankelijk voor vrouwen, zo kunnen ze ongestoord winkelen zonder sluier en dus zonder mannen. Er zijn ook kledingwinkels die mannen en vrouwen toelaten, maar die hebben dan geen pashokjes, ik denk om misverstanden te voorkomen. Al met al is Saoedie een interessant land, maar een land in beweging en de traditionele krachten botsen met moderne invloeden. Voor de jongeren is het duidelijk; Ferrari, Prada, Gucci en Starbucks, kom maar op!