Tja, daar gaan de goede voornemens van vaker schrijven op het weblog...maar als een rollercoaster zijn de maanden September en Oktober over ons heen gerold. Niet alleen wordt het weer weer wat aangenamer en is het 's morgens een prettige 25 graden bij het verlaten van het huis, zo ook ben ik van baan veranderd en zijn we verhuisd. Stel je voor dat we niks te doen zouden hebben...
Na bijna 12 jaar heb ik mijn vroegere werkgever; een van de grootste IT bedrijven beginnend met de letter H en eindigend op de letter P en in totaal twee letters, ingeruild voor wederom een multinationaal IT bedrijf. Dit keer in softwareontwikkleing en -verkoop; niet dat ik daar verstand van heb, maar dat heeft me eerder ook niet in weg gezeten. Een lokale overstap dus, waarbij mijn visum moest worden omgezet en ik maar liefst voor de familie, die onder mijn sponsorship vallen een borgsom moest neertellen van maar liefst 1000 Euro. Na een succesvolle transfer van het visum kreeg ik het geld per cheque retour, dat dan weer wel. Een en ander moest geregeld worden terwijl ik voor 't nieuwe werk op reis was naar Griekenland en Turkije, dus dat vergde een zorgvuldige planning.
Mijn nieuwe werkplek is in Emirates Towers waar ook sheikh Mohammed kantoor houdt, als hij op kantoor is tenminste. Tot nu toe heb ik nog geen glimp van hem mogen opvangen, maar het kantoor kijkt uit op de prive-renbaan van de sheikh en een van zijn huizen / paleizen. Best een leuk optrekje. Bij mooi weer heb je ook uitzicht op de "world"; een van de beroemde projecten voor de kust van Dubai, waarbij een serie eilandjes is opgespoten die samen een kaart van de wereld vormen. Helaas is er door de recessie wat vertraging onstaan; de eilanden liggen er wel, maar er is nog geen enkele bebouwing te bekennen en dat kan nog wel een paar jaar duren voordat de "world" wordt afgebouwd. Ook de twee ander eilanden in de vorm van een palmboom, zijn voorlopig van de baan. Na 12 jaar in een kantoortuin te hebben gebivakkeerd beschik ik nu over een heus kantoor met privacy...en dat is best fijn. Leuke mensen en leuk werk ook, tot nu toe.
Zoals vermeld zijn we prive verhuisd; van Springs 14 naar Meadows 9. Street 7, villa 16, om precies te zijn. Hemelsbreed ongeveer een kilometer van het oude huis, maar een wereld van verschil qua ruimte. De inhoud van het huis is meer a la Koewacht, maar dan in de vorm van een betonnen bunker. Vier slaapkamers en beneden (hoera!) een heuse speelkamer voor de kinderen. Zo kunnen de decibels wat makkelijlker hun weg vinden terwijl pa en ma in de aangrenzende woonkamer toch rustig kunnen zitten. Dat hebben we overigens nog niet gedaan; rustig zitten. Want verhuizen is best hard werken. Het begint met een huis zoeken; dat beschikbaar is, van het juiste type en liefst natuurlijk weer met een eigen zwembadje omdat deze wijk geen gemeenschappelijk zwembad kent. Vervolgens moet er onderhandeld worden met de huisbaas en het contract getekend. Oh ja, het huis moest ook nog even geschilderd van boven tot benden en we mochten ook weer een jaar vooruit betalen...dankuwel!
Via Expatwoman had echtgenote J een verhuizer opgeduikeld met goede referenties; na 3 offertes te hebben opgevraagd kwam hij ook het goedkoopste uit de bus. De beste man klonk terzake kundig en zou met groot en gepast materieel uitrukken, waaronder 6 verhuizers. Op de dag zelf begon het ermee dat hij pas om 10 uur 's morgens ter plaatse was; voor een huis dat nog helemaal ingepakt moet worden, is dat best laat. Gelukkig had ik inmiddels zelf de televisie en andere electronica afgekoppeld en ingepakt, want de verhuizers bleken slechts te beschikken over oude gordijnen en een beperkt aantal dozen. Dus die dozen moesten optimaal worden benut; kortom vol zonder al te kritisch te zijn op de inhoud.
Enfin, de Pakistaanse verhuizers deden best hun best om alles snel in te pakken. Dat daarbij een doos waspoeder op z'n kop in de verhuisdoos terechtkomt tussen allerlei ander materieel, is voor hun geen probleem. De verhuisbaas zelf was alleen de eerste 15 muniten aanwezig en vertrok vervolgens; de zaak was onder controle. Het grote materieel bleek helaas een open vrachtwagentje te zijn. Je ziet ze hier regelmatig rondrijden met van alles en nog wat en altijd weer denk ik; je zal toch zo je inboedel voorbij zien rijden. Ja, dus!
Om 3 uur s'middags ging de eerste gedeeltelijke boedel van A naar Beter; een ritje van 5 minuten. Uitladen, verdelen en weer terug. Het koste in total 4 ritten en om half acht 's avonds was het vrachtwagentje voor de laaste keer leeg. Toen moesten nog de bedden in elkaar geschroefd, enzovoort. Ach, uiteindelijk kan je alleen maar besluiten alles over je heen te laten komen; maar we hebben wel geleerd dat niet altijd de goedkoopste aanbieding de beste is!
Inmiddels zijn we een week verder en is alles redelijk op z'n plaats. Met alle extra ruimte was er ook weer behoefte aan extra huisraad en zo houden we onszelf lekker bezig. Als er nog 1 pakket van Ikea met schroeven, bouten of het beroemde sleuteltje voorbijkomt, ga ik gillen! Gelukkig kunnen ook mijn decibels in het nieuwe huis zonder vele overlast te veroorzaken het pand verlaten. Morgen gelukkig weer rustig op mijn kantoor een beetje achter mijn computer zitten...om een beetje uit te rusten!
maandag 26 oktober 2009
maandag 31 augustus 2009
Bovenop het nieuws
In de Gulf News van gisteren stonden maar liefst twee Nederlandse nieuwsberichten; het eerste van ruim een kwart pagina ging over de 13-jarige Laura Dekker die solo de wereld rond wil zeilen, maar niet mag van de rechter. Het artikel is ook online te lezen via:
Lezers werd de mogelijkheid geboden om online een reactie te geven; tot op heden heeft er niemand zich positief danwel negatief hierover uitgesproken. Ik ben er zelf nog niet uit wat ik vind; enerzijds is het Nederland op z'n smalst met een rechter die zich moet uitspreken over zo'n affaire en wat weten we over twee maanden dat we nu niet kunnen beslissen? Anderzijds is 13 wel erg jong om zo'n avontuur aan te gaan en dan op een bootje van 8 meter...ik vond de golven op het Grevelingenmeer al best ruig toen we in een 7,50 meter lange sloep gingen varen met windkracht drie. Gelukkig was er een fuik dat met boomlange stokken aan de bodem was vastgepind, waar we even tegen aan konden leunen om uit te rusten (met dank aan B uit K en Tini en Lau voor het treffend verwoorden van de emoties).
Het tweede artikel ging over de zogenaamde maansteen in het Rijksmuseum dat nu een stuk houtskool blijkt te zijn...al met al is dus de aandacht voor Nederlands nieuws in de regio is best uitgebreid. Of zou het komkommertijd zijn?
Het buurtnieuws dat we vernamen is zeker niet minder spectaculair; regelmatig worden er algen geconstateerd de aangelegde meren en meertjes in onze wijk. In het woongebied Springs en Lakes (de namen zeggen het al) zijn tientallen kunstmatige meertjes gegraven en aangelegd; het zijn gegraven kuilen die veelal niet veel meer dan een meter diep zijn, met plastic folie bekleed en rondom afgezet met stenen. De meeste meren zijn voorzien van 1 of meerdere fontijnen die middels een tijdklok regelmatig aan- en uitgaan. Goed voor de broodnodige verversing en tegelijk een aardig gezicht. Rondom ieder meer staat een robuust aluminium hekwerk van een meter hoog, waardoor het absoluut kindveilig is. Zwemmen en bootje varen zijn uiteraard verboden.
Maar goed, een en ander is niet door het Waterloopkundig Laboratorium ontworpen en goedgekeurd en dus zijn er regelmatig problemen en probleempjes met de waterkwaliteit die in Dubai bestreden worden met de alhier beschikbare middelen; regelmatig zie je een meertje leegstaan en is er een batterij tuinmannen met scheppen en bezems in de weer om de algen of wieren handmatig bij elkaar te vegen en in plastic zakken te scheppen. Er ligt dan een berg van honderden vuilniszakken die met vrachtwagentjes worden afgevoerd. Dan weer is de fontijn defect en wordt deze met een bootje opgehaald en aan de kant gedemonteerd en gerepareerd. In "ons" meer werd deze zomer ook overmatig algenvorming geconstateerd. Omdat het een van de grotere meren is had men waarschijnlijk niet zo'n zin in scheppen en dus werd het probleem met chemische middelen aangepakt; de volgende dag waren alle 30-40 eenden die het meer bewoonden eveneens chemisch "geruimd"...samen met de algen. Oeps, foutje. De hele community stond op z'n kop en projectontwikkelaar Emaar ontving vele klachten. In zo'n geval is de zucht naar openheid en de behoefte aan nieuwsgaring en meningsuiting in Dubai wat minder prominent...de reactie van Emaar? "no comment!" (door PS)
Maar goed, een en ander is niet door het Waterloopkundig Laboratorium ontworpen en goedgekeurd en dus zijn er regelmatig problemen en probleempjes met de waterkwaliteit die in Dubai bestreden worden met de alhier beschikbare middelen; regelmatig zie je een meertje leegstaan en is er een batterij tuinmannen met scheppen en bezems in de weer om de algen of wieren handmatig bij elkaar te vegen en in plastic zakken te scheppen. Er ligt dan een berg van honderden vuilniszakken die met vrachtwagentjes worden afgevoerd. Dan weer is de fontijn defect en wordt deze met een bootje opgehaald en aan de kant gedemonteerd en gerepareerd. In "ons" meer werd deze zomer ook overmatig algenvorming geconstateerd. Omdat het een van de grotere meren is had men waarschijnlijk niet zo'n zin in scheppen en dus werd het probleem met chemische middelen aangepakt; de volgende dag waren alle 30-40 eenden die het meer bewoonden eveneens chemisch "geruimd"...samen met de algen. Oeps, foutje. De hele community stond op z'n kop en projectontwikkelaar Emaar ontving vele klachten. In zo'n geval is de zucht naar openheid en de behoefte aan nieuwsgaring en meningsuiting in Dubai wat minder prominent...de reactie van Emaar? "no comment!" (door PS)
zaterdag 29 augustus 2009
Weer thuis
We zijn weer thuis. Althans in thuis 2. Nederland blijft altijd thuis 1 en op dit moment is Dubai thuis 2. Het leuke is dat thuis altijd als thuis voelt en je er naar uitkijkt, mensen en dingen mist enzo. Wie weet komt er nog eens een thuis 3 of 4...
Na een aantal weken Nederland is het weer leuk om in Dubai aan te komen. Het is wel inmiddels Ramadan en dus moeten we weer even wennen aan de spelregels; niet roken, eten en drinken in het openbaar tussen zonsopgang en zonsondergang om ongeveer 7 uur 's avonds. Voor ons, als niet vastenden, is dergelijk ongemak minimaal; althans leg Eva maar eens uit dat ze even moet wachten met drinken...maar als je echt meedoet is het best een opgave.
De vlucht naar Dubai verliep probleemloos; we werden gelukkig door de KLM "gematst" met de bagage, want we hadden een flink aantal kilo's overgewicht met de spliterwten, drop, een gietijzeren poffertjespan en boeken. Ook mochten we, hoewel ik inmiddels ben ge-downgraded bij de gate via de business class rij instappen dankzij een oud lidmaatschapspasje. In Dubai aangekomen kwam niet alleen de bagage fluks aanrollen, maar werden we snel door de immigratie geloodst; families krijgen in het Midden Oosten altijd en overal voorrang, een goed gebruik.
Vandaag zijn we, om een beetje met het klimaat te om te gaan, twee keer naar het zwembad gegaan om af te koelen. Het is hier nog steeds overdag 40 graden plus, maar 's avonds koelt het af naar een "aangename" 37 graden. De Ramadan heeft overigens nog voor veel onzekerheid gezorgd; gaan de scholen nu wel of niet van start op 1 September? Voor Tim is dat op een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid het geval, van Jasper weten we het nog niet zeker...de komende dagen hopen we hier duidlijkheid over te krijgen, Maar in 't kort gesproken starten overheidsscholen pas na de Ramadam midden September en particuliere scholen vanaf begin September. Enfin, we zullen zien.
Afgelopen week schreef Aaf Brandt Corstius in haar column in NRC Next dat de meestgelezen thriller dit jaar van Stieg Nillsson is; "Mannen die vrouwen haten". Ze maakte daarin korte metten met het genre van thriller en veegde de vloer aan met de plot, terwijl ik nog de 2 volgende delen moet lezen...snik. Helaas maakte juist die trilogie deel uit van het overgewicht dat we meetorsten vanuit Nederland. Ik schat dat de 3 boeken ongeveer 4,5 kilo vertegenwoordigden van het totaal. ik heb net deel 1 uitgelezen, maar heb alleen prettige uren beleefd met het lezen. Ik denk dat Aaf, wanneer haar zwangerschap verleden tijd is, nog wel eens met weemoed zal terugdenken aan de momenten waarop je uberhaupt rustig kunt lezen...
Goed het zomerreces is voorbij, dus naar verwachting zullen er weer frequentere berichten verschijnen op dit weblog. Tot binnenkort! (door PS)
Na een aantal weken Nederland is het weer leuk om in Dubai aan te komen. Het is wel inmiddels Ramadan en dus moeten we weer even wennen aan de spelregels; niet roken, eten en drinken in het openbaar tussen zonsopgang en zonsondergang om ongeveer 7 uur 's avonds. Voor ons, als niet vastenden, is dergelijk ongemak minimaal; althans leg Eva maar eens uit dat ze even moet wachten met drinken...maar als je echt meedoet is het best een opgave.
De vlucht naar Dubai verliep probleemloos; we werden gelukkig door de KLM "gematst" met de bagage, want we hadden een flink aantal kilo's overgewicht met de spliterwten, drop, een gietijzeren poffertjespan en boeken. Ook mochten we, hoewel ik inmiddels ben ge-downgraded bij de gate via de business class rij instappen dankzij een oud lidmaatschapspasje. In Dubai aangekomen kwam niet alleen de bagage fluks aanrollen, maar werden we snel door de immigratie geloodst; families krijgen in het Midden Oosten altijd en overal voorrang, een goed gebruik.
Vandaag zijn we, om een beetje met het klimaat te om te gaan, twee keer naar het zwembad gegaan om af te koelen. Het is hier nog steeds overdag 40 graden plus, maar 's avonds koelt het af naar een "aangename" 37 graden. De Ramadan heeft overigens nog voor veel onzekerheid gezorgd; gaan de scholen nu wel of niet van start op 1 September? Voor Tim is dat op een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid het geval, van Jasper weten we het nog niet zeker...de komende dagen hopen we hier duidlijkheid over te krijgen, Maar in 't kort gesproken starten overheidsscholen pas na de Ramadam midden September en particuliere scholen vanaf begin September. Enfin, we zullen zien.
Afgelopen week schreef Aaf Brandt Corstius in haar column in NRC Next dat de meestgelezen thriller dit jaar van Stieg Nillsson is; "Mannen die vrouwen haten". Ze maakte daarin korte metten met het genre van thriller en veegde de vloer aan met de plot, terwijl ik nog de 2 volgende delen moet lezen...snik. Helaas maakte juist die trilogie deel uit van het overgewicht dat we meetorsten vanuit Nederland. Ik schat dat de 3 boeken ongeveer 4,5 kilo vertegenwoordigden van het totaal. ik heb net deel 1 uitgelezen, maar heb alleen prettige uren beleefd met het lezen. Ik denk dat Aaf, wanneer haar zwangerschap verleden tijd is, nog wel eens met weemoed zal terugdenken aan de momenten waarop je uberhaupt rustig kunt lezen...
Goed het zomerreces is voorbij, dus naar verwachting zullen er weer frequentere berichten verschijnen op dit weblog. Tot binnenkort! (door PS)
donderdag 23 juli 2009
Koekjes bakken en Vossenjacht
Iedere vrijdag haalt Jasper bij de receptie het nieuwe activiteitenprogramma voor die week. Je kent het wel, zo'n blaadje met alle te organiseren activiteiten voor met name kinderen. Als je een weekje op zo'n park zit heb je meestal geen tijd voor al die toestanden maar als je er 2 maanden zit is het een geweldig fenomeen. Iedere ochtend wappert Jasper het blaadje voor mijn neus met de vraag wat er is vandaag. Hij vindt alles geweldig en vertrekt monter, na een haastig ontbijt, richting activiteitencentrum om koekjes te bakken, raamhangers te knutselen of waxinelichtjeshouders te beschilderen. Hij gaat zelf op zijn nieuwe step, doet aan alles mee en heeft spannende verhalen bij terugkomst. Tim is wat kritischer en heeft inmiddels genoeg "piratenochtenden" gedaan maar koekjes bakken blijft leuk. Gisteren was er een heuse midgetgolfwedstrijd "met een mooie prijs voor de winnaar". Tim mepte fanatiek zijn balletje over alle banen en schreef keurig zijn punten op zo'n suf blaadje met plankje en bijpassende pen.
Jasper hoefde niet zo'n briefje en achteraf vulde ik gewoon zijn punten in om hem toch een beetje echt mee te laten doen. Jasper heeft een hele eigen stijl van midgetgolfen; hij harkt in minimaal 25 slagen die bal in dat gaatje en stapt opgewekt naar de volgende baan.
De twee Twentse jongetjes in zijn groepje keken eerst wat vreemd maar raakten snel gewend aan zijn speelstijl en wachtten keurig tot hij klaar was alvorens naar de volgende baan te gaan.
De Twentse jongetjes riepen af en toe naar mij dat Jasper het in drie slagen had gedaan dus zo slecht ging het nog niet. Enfin, na snel het blaadje van Jasper te hebben ingevuld met een geheel verzonnen puntenaantal bleek Jasper gewonnen te hebben...... Een mooie medaille was de prijs en dat is nu zijn nieuwe gespreksonderwerp.
Eva deed, onder intensieve begeleiding van R.T uit Koewacht mee met de wekelijkse danswedstrijd. Ze deed het uitstekend en wist de jury te imponeren met haar danspasjes. Het is om je rot te lachen, 15 kids deden serieus mee en Eva won, dankzij haar schattige uitstraling, met glans. Een grote, plastic popcornmachine van Russische makelij was de hoofdprijs.....
Vandaag stonden spelletjes in het zwembad op het programma. Start om 19.30 uur en zwemdiploma is vereist. Jasper en Tim vertrekken geheel zelfstandig en komen 1,5 uur later helemaal happy terug. Spannende verhalen over muntjes opduiken, sneller dan snel de glijbaan af en rennen over matten. Ook hadden ze zwembroeken en handdoeken weer mee teruggenomen dus mij hoor je niet klagen.
Ondertussen werkten twee mannen uit Zierikzee aan het waterbed..... Man 1 had wel interese in een gratis waterbed dus hij zou dat wel komen fixen. Pomp en zwager mee. Zwager had eerder een waterbed laten leeglopen dus dat moest goed gaan. 2,5 uur later was het bed aardig leeg maar nog niet leeg genoeg om in de auto te gooien dus morgen komen ze terug met een beter pompje om het af te maken...HELP. Het goede nieuws is dat de mannen bereid zijn om een ritje van Ikea naar Bruinisse met het nieuwe bed te realiseren, wordt vervolgd.
Ondertussen moet ik nadenken over een vervangend bed maar vanavond schuif ik gewoon 1 van de kids aan de kant en morgen zien we wel verder.
(door J.v.K)
Jasper hoefde niet zo'n briefje en achteraf vulde ik gewoon zijn punten in om hem toch een beetje echt mee te laten doen. Jasper heeft een hele eigen stijl van midgetgolfen; hij harkt in minimaal 25 slagen die bal in dat gaatje en stapt opgewekt naar de volgende baan.
De twee Twentse jongetjes in zijn groepje keken eerst wat vreemd maar raakten snel gewend aan zijn speelstijl en wachtten keurig tot hij klaar was alvorens naar de volgende baan te gaan.
De Twentse jongetjes riepen af en toe naar mij dat Jasper het in drie slagen had gedaan dus zo slecht ging het nog niet. Enfin, na snel het blaadje van Jasper te hebben ingevuld met een geheel verzonnen puntenaantal bleek Jasper gewonnen te hebben...... Een mooie medaille was de prijs en dat is nu zijn nieuwe gespreksonderwerp.
Eva deed, onder intensieve begeleiding van R.T uit Koewacht mee met de wekelijkse danswedstrijd. Ze deed het uitstekend en wist de jury te imponeren met haar danspasjes. Het is om je rot te lachen, 15 kids deden serieus mee en Eva won, dankzij haar schattige uitstraling, met glans. Een grote, plastic popcornmachine van Russische makelij was de hoofdprijs.....
Vandaag stonden spelletjes in het zwembad op het programma. Start om 19.30 uur en zwemdiploma is vereist. Jasper en Tim vertrekken geheel zelfstandig en komen 1,5 uur later helemaal happy terug. Spannende verhalen over muntjes opduiken, sneller dan snel de glijbaan af en rennen over matten. Ook hadden ze zwembroeken en handdoeken weer mee teruggenomen dus mij hoor je niet klagen.
Ondertussen werkten twee mannen uit Zierikzee aan het waterbed..... Man 1 had wel interese in een gratis waterbed dus hij zou dat wel komen fixen. Pomp en zwager mee. Zwager had eerder een waterbed laten leeglopen dus dat moest goed gaan. 2,5 uur later was het bed aardig leeg maar nog niet leeg genoeg om in de auto te gooien dus morgen komen ze terug met een beter pompje om het af te maken...HELP. Het goede nieuws is dat de mannen bereid zijn om een ritje van Ikea naar Bruinisse met het nieuwe bed te realiseren, wordt vervolgd.
Ondertussen moet ik nadenken over een vervangend bed maar vanavond schuif ik gewoon 1 van de kids aan de kant en morgen zien we wel verder.
(door J.v.K)
zondag 19 juli 2009
Summer Bachelor
Na 3 weken vakantie te hebben genoten in Bruinisse, ben ik sinds vrijdagavond weer in Dubai. Ik zeg "ik", want ik ben alleen teruggevlogen en de rest van de familie geniet nog van het oerhollandse weer, dat van alles biedt; zon, wind, wolken en regen. We hebben lopen puffen van de warmte, maar ook jassen en truien opgedoken en gedragen vanwege de kou...nou ja, 't is in ieder geval een welkome verandering ten opzichte van alleen maar heet en zonnig of stoffig.
In Bruinisse hebben we bezit genomen van ons nieuwe vakantiehuis in Aquastaete, waar een halve inboedel aangeschaft moest worden; een bank, eetkamerstoelen, een complete keukeninventaris, extra bedden etcetera. Nadat we het een week hebben uitgeprobeerd zal toch ook het waterbed moeten wijken voor een normaal bed. We hebben genoeg geklotst en gedobberd om te kunnen constateren dat dit niks voor ons is. Dus, gratis af te halen; een tweepersoons waterbed van 1.80 bij 2.00 meter! Zonder morsen aub...
Verder hebben we genoten van het gezelschap van familie en vrienden, Zierikzee, de visserijdagen van BRU, het zwembad en de kinderactiviteiten op het park. Om niet te vergeten het jaarlijkse traditionele uitje naar de Efteling. Met dank aan de familie T. voor hun deelname. Het park was tot 9 uur 's avonds geopend waardoor iedereen kon doen waar hij/zij zin in had. Helaas had Jasper zin in nog een ritje in de Python...ik niet zo, maar ja beloofd is beloofd. Na dat ritje was ik er wel weer voor een jaartje klaar mee; ik krijg toch steeds meer appreciatie voor het sprookjesbos en droomvlucht.
Maar goed, nu weer terug in Dubai dus. Op deze manier overbruggen veel expat families (lees; vrouwen en kinderen) de hete zomer in eigen land en zijn er in Dubai veel "summer bachelors", meestal dus de doorwerkende mannen. We hebben nu eenmaal niet genoeg vakantiedagen om twee maanden te overbruggen. En wat doen die bachelors nou zoal? Geen idee, want ik ben hier net. Maar tot nu toe vind ik het behoorlijk saai. Waar je nomaliter minstens twee keer per dag één of meerdere kinderen achter het behang zou willen plakken, is het nu doodstil. En da's leuk voor een uurtje of wat, maar je bent zo gewend aan het rumoer dat het al snel verveelt. Om de stilte te doorbreken staat de teevee de hele dag aan op BVN. Gelukkig is Peppi er nog om een beetje tegen te kletsen en om samen een balletje te gooien. Ik heb al boodschappen gedaan, de administratie bijgewerkt, de postbus geleegd en bij Ikea een nieuw bed uitgezocht als opvolger voor het waterbed. Tja, je moet toch wat...
Gisteravond ben ik zelfs naar de film geweest omdat BVN buiten de Tour de France niks te bieden had. Om 23.45 uur begon de film "Passengers" in de Mall of Emirates. Het was nog behoorlijk druk, film gaan is populair, maar wat me vooral opviel was het grote aantal baby's, peuters en jong kinderen die naar Madagascar 3 gingen op dat tijdstip. Met grote cola en popcorn uiteraard.
Vandaag heb ik de 180 MB(!) email gedownload die op mij wachtte na de vakantie en moet ik nog even naar de MMI voor een nieuwe voorraad wijn. Morgen weer werken...het moet niet veel gekker worden dat je daar bijna naar uit gaat zien. (door PS)
In Bruinisse hebben we bezit genomen van ons nieuwe vakantiehuis in Aquastaete, waar een halve inboedel aangeschaft moest worden; een bank, eetkamerstoelen, een complete keukeninventaris, extra bedden etcetera. Nadat we het een week hebben uitgeprobeerd zal toch ook het waterbed moeten wijken voor een normaal bed. We hebben genoeg geklotst en gedobberd om te kunnen constateren dat dit niks voor ons is. Dus, gratis af te halen; een tweepersoons waterbed van 1.80 bij 2.00 meter! Zonder morsen aub...
Verder hebben we genoten van het gezelschap van familie en vrienden, Zierikzee, de visserijdagen van BRU, het zwembad en de kinderactiviteiten op het park. Om niet te vergeten het jaarlijkse traditionele uitje naar de Efteling. Met dank aan de familie T. voor hun deelname. Het park was tot 9 uur 's avonds geopend waardoor iedereen kon doen waar hij/zij zin in had. Helaas had Jasper zin in nog een ritje in de Python...ik niet zo, maar ja beloofd is beloofd. Na dat ritje was ik er wel weer voor een jaartje klaar mee; ik krijg toch steeds meer appreciatie voor het sprookjesbos en droomvlucht.
Maar goed, nu weer terug in Dubai dus. Op deze manier overbruggen veel expat families (lees; vrouwen en kinderen) de hete zomer in eigen land en zijn er in Dubai veel "summer bachelors", meestal dus de doorwerkende mannen. We hebben nu eenmaal niet genoeg vakantiedagen om twee maanden te overbruggen. En wat doen die bachelors nou zoal? Geen idee, want ik ben hier net. Maar tot nu toe vind ik het behoorlijk saai. Waar je nomaliter minstens twee keer per dag één of meerdere kinderen achter het behang zou willen plakken, is het nu doodstil. En da's leuk voor een uurtje of wat, maar je bent zo gewend aan het rumoer dat het al snel verveelt. Om de stilte te doorbreken staat de teevee de hele dag aan op BVN. Gelukkig is Peppi er nog om een beetje tegen te kletsen en om samen een balletje te gooien. Ik heb al boodschappen gedaan, de administratie bijgewerkt, de postbus geleegd en bij Ikea een nieuw bed uitgezocht als opvolger voor het waterbed. Tja, je moet toch wat...
Gisteravond ben ik zelfs naar de film geweest omdat BVN buiten de Tour de France niks te bieden had. Om 23.45 uur begon de film "Passengers" in de Mall of Emirates. Het was nog behoorlijk druk, film gaan is populair, maar wat me vooral opviel was het grote aantal baby's, peuters en jong kinderen die naar Madagascar 3 gingen op dat tijdstip. Met grote cola en popcorn uiteraard.
Vandaag heb ik de 180 MB(!) email gedownload die op mij wachtte na de vakantie en moet ik nog even naar de MMI voor een nieuwe voorraad wijn. Morgen weer werken...het moet niet veel gekker worden dat je daar bijna naar uit gaat zien. (door PS)
Abonneren op:
Posts (Atom)
