Onder de pannen

De eerste week in Dubai overheerste het vakantiegevoel. Alles is anders, ruikt anders, voelt anders en het klimaat is heerlijk. Geweldig dus, ook lekker zwemmen, luieren, zo af en toe eens voor de lol boodschappen doen. Het apartement wordt dagelijks schoongemaakt, van schone handdoeken voorzien en eten laat je gewoon bezorgen voor weinig. Iedere dag een verse krant aan je voordeur, het hotelpersoneel houdt vriendelijk de deur voor je open, haast zich om een een taxi te roepen en sjouwt je boodschappen naar boven.

Wonderlijk genoeg ontstaat op enig moment de behoefte aan een auto, een huis, eigen handdoeken, aan structuur en peper en zout in je keukenkastje.

Langzaam vallen allerlei ballen die zich nog in de lucht bevinden naar beneden...

Tim is begonnen op school. Bibberend staat hij dagelijks om 7.40 uur (!!) voor de schooldeur te wachten wat hem vandaag allemaal weer overkomt. Met drie keer per week Engels voor niet Engels-taligen op school en nog 1 x extra bijles gaan we ervan uit dat hij snel grond onder zijn voeten voelt en wellicht een aantal keren per dag begrijpt waar het over gaat. Ook heeft hij Arabisch op school. Tim vertelde dat de moeder van een Nederlands klasgenootje dit huiswerk gelijk in de prullenbak gooit en hij stelde dringend voor dat ik dat ook maar moest doen. En ach, 1 vreemde taal is al lastig genoeg...

Jasper heeft deze week zijn assesment op de "special- needs" school gedaan. Hij moest een vormenstoof voor 2-jarigen doen en een appel tekenen. Ik kreeg 2 uur lang allerlei vragen op me afgevuurd vanaf hoe de APGAR score na de bevalling was tot wanneer Jasper zonder steun ging zitten (is 10 jaar geleden!!!) en of hij het verschil tussen dag en nacht kent.
Enfin, nadat we samen de hele ochtend monter hebben meegewerkt kregen we de verlossende uitslag; Jasper kan over ca. 10 dagen starten. Nu is in principe ieder special needs kind welkom maar de assesment is nu eenmaal de procedure..
Het verwerken van de gegevens van de psychologische test (de appel en de vormenstoof) tot een rapportage duurt ca. 10 dagen...
Wel fijn, eindelijk, Jasper heeft er zin in. Ook hij wil een uniform kopen en 's ochtends zijn broodtrommel in zijn nieuwe tas doen. De mensen op school zijn erg vriendelijk en easy-going. Hij is het enige (of een van de weinige) blonde westerse kindje op school. Deze school wordt vooral bezocht door kinderen van de Aziatische gemeenschap in Dubai. Een spiksplinternieuw gebouw en volop prima voorzieningen. Er wordt ook gewerkt met een individueel plan en de klassen zijn klein met extra ondersteuning voor de kinderen die meer zorg nodig hebben. Jasper maakt zich niet zo druk over het Engels. Op deze school zijn ze zowiezo gewend om verbaal contact te ondersteunen met gebaren dus dat komt wel goed. Jasper doet 's avonds gewoon mee met de woordjes van de extra Engelse les van Tim en we zien wel hoe het loopt. Wel vraagt hij zich af waarom de meeste vrouwen een rood stipje op hun voorhoofd hebben, we gooien het maar op een versiering maar nu wil hij dat ook!

Ook hebben we inmiddels het wagenpark uitgebreid wat de mobiliteit enorm vergroot. De uitdaging voor mij nu is de weg zoeken en vinden in de chaos van Dubai. Verkeerssituaties veranderen voortdurend omdat er ergens weer een gebouw moet worden neergezet. De rijstijl van de gemiddelde weggebruiker verschilt nogal van wat wij gewend zijn. Opletten dus want voortdurend doen mensen totaal onverwachte dingen. Toch raak je hier ook snel aan gewend en doe je gewoon mee.

Ook zijn we de laatste 2 weken druk geweest met de huisvestingssituatie. Vanaf volgende week kunnen we ons huurhuis in de Springs betrekken. We gaan wonen daar waar we pertinent niet wilden wonen! In een suffe, slaperige Vinexlocatie vol expats. Het is een soort "super-centerparcs" met aangelegde meren, veel gras en palmbomen, speeltuintjes, een park, gemeenschappelijk zwembad, winkelcentrum die voorziet in de dagelijkse behoeften en ieder huis heeft exact dezelfde carport (brr).
Toch hebben we er enorm veel zin in, na drie weken hectisch Dubai is Springs een oase van rust en groen. Kinderen kunnen lekker buitenspelen en contacten opdoen. De wijk is vlakbij HP en de scholen dus ach waarom niet. We huren in principe voor een jaar en gaan ondertussen op zoek naar een koopproject. We hebben zo wat rust in de tent en kunnen zo op ons gemak kijken.
We hebben nog ongeveer een week om dat huis in te richten, dus dat wordt de komende tijd nog een beetje kamperen. Waarschijnlijk komen we de binnenkort nog regelmatig bij Ikea om ondermeer de Dubaise versie van de zweedse balletjes te onderzoeken.

Ook P.S is aardig gewend op zijn nieuwe werkplek. Hetzelfde bedrijf maar toch wordt hij geconfronteerd met een enorm cultuurverschil. Veel collega's zijn mensen uit landen rondom Dubai. Deze week zijn eerste business-trip naar Bahrein.Een paar dagen maar, maar toch weer gek na die paar weken met zijn allen op een paar m2.

Dus zo langzamerhand zijn een aantal ballen naar beneden gevallen en er ontstaat een samenhangend geheel en structuur. Maar als ik 's ochtends om 06.30 uur terugdenk aan de eerste week .....

(door J.v.K)

Met een stempel in de hand kom je door het ganse land...

Dubai is een land van tegenstrijdigheden; nieuw en oud, westers en oosters, modern maar toch een tikkie ouderwets... Zo kun je veel zaken modern en electronisch regelen. Je bestelt en betaalt een postbus in 5 stappen via internet, bankieren doe je natuurlijk electronisch en ook je account voor het nieuwe tolsysteem "Salik" maak je aan en beheer je via het web. Als je saldo bijna op is ontvang je een SMS die je aanmoedigt om op te laden... Heel modern allemaal toch?

Nou, dat electronisch bankieren werkt prima maar slechts nadat je een papieren werkgeversverklaring, gestempeld em getekend, hebt ingeleverd. O ja, je moet ook nog een salaris certificaat indienen een je eerste salarisstrook door KPMG laten certificeren en indienen. Vergeet geen kopie van je paspoort en je geldige visum, anders verdwijnt je salaris in de electronische kelders van HSBC en is minstens een week "lost in space". Alles kan electronisch, maar wel even checken via de telefoon of de cheques nu echt komen of niet, have a nice day!

Ook een fenomeen; je rijbewijs omzetten. Het traffic department is een modern instituut, waar je ter plekke een rijbewijs kunt aanvragen en verkrijgen inclusief gedigitaliseerde foto. Buiten het gebouw in een keetje zitten de typists; mannen die het aanvraagformulier op een ouderwetse typemachine voor je in het arabisch invullen. Ze doen ook nog even een ogentest en kopieren je paspoort en visum. Twee pasfoto's erbij, paar nietjes erdoor en na contante mag je in het hoofdgebouw een nummertje trekken en begint het ouderwetse wachten op je beurt. Papieren afgeven, betalen en wachten op de foto en het omroepen van je naam: Mr Peter! Uiteindelijk ben je dan wel de trotse bezitter van een rijbewijs dat 10 jaar geldig is!

En uiteindelijk zijn alle regels maar net wat je ervan maakt. Om een wijntje of biertje te kopen heb je een liquor licence nodig, immers moslims drinken geen alcohol en moeten niet in verleiding worden gebracht. Alcohol mag wel worden geschonken en gekocht in de internationale hotels, maar niet in het restaurant om de hoek. Een flesje wijn voor thuis komt uit de geblindeerde drankenwinkel, er zijn er zo'n 15 in Dubai, verscholen achter coniferen in pot. Om er iets te kunnen kopen, heb je een liquor license nodig. James Bond heeft er vast een van Q gekregen, maar wij moeten het zelf uitzoeken.

Voor een liquor license heb je het volgende nodig: een inschrijfformulier, een werkgersverklaring, een salaris certificaat (want je drank quota is inkomensafhankelijk), een kopie van je paspoort, twee recente pasfoto's en tenslotte een "verklaring van niet-bezwaar" van je werkgever. Doorlooptijd van de inschrijfprocedure is een week of twee. Als we bij het afhalen van het inschrijfformulier een beetje zeuren en beloven voorzichtig te rijden, kunnen we ter plekke twee flessen wijn en een fles whiskey afnemen.

Stempels en papieren, maar het blijft mensenwerk...

Veel pepernoten en beton

Dinsdag een lange reis gehad. We hadden een slim reisplan bedacht; via Brussel naar Frankfurt en aldaar een direkte aansluiting naar Dubai. Helaas had de eerste vlucht vertraging en zouden we de aansluiting missen. Gauw overgeboekt en via Athene toch nog een aansluiting naar Dubai kunnen regelen. Wat langer onderweg maar uiteindelijk toch dinsdagavond (lees; ..nacht) aangekomen in Dubai. Jasper en Tim waren erg vermoeid, Tim had de balen dat hij een kamer (en een bed) met Jasper moest delen, Jasper had een warme nek en acuut oorpijn (??!), Eva had geen oog dichtgedaan en er kon geen lachje meer af. En wij...... deden hard ons best om de stemming erin te houden!
Peter moest de volgende dag werken. Woensdag ontbeten we met pepernoten uit Nederland (lees; uit de koffer van Koewacht)en een blikje cola uit de koelkast. Jasper en Tim waren mede hierdoor weer in een opperbeste stemming.
Op zoek naar een supermarkt en een pinautomaat. Beide hebben we niet gevonden dus nog meer pepernoten en cola erin om de stemming goed te houden. Uiteindelijk hebben we later op de dag, na nog meer pepernoten en cola, de supermarkt en de pinautomaat gevonden. Na het inslaan van boter, kaas en eieren moesten we de weg naar ons betonnen huis tussen meerdere betonnen huizen terugvinden. Dit was nog een hele uitdaging maar Tim let gelukkig goed op en had belangrijke aanwijzingen onthouden. Na een(halal)hamburger en aspergesoep uit een zakje was niemand moe genoeg om te slapen en bleek de kamerindeling inderdaad niet ideaal. Tim slaapt met Jasper in 1 bed, Eva slaapt in de badkamer (de familie T. uit K. weet dat dit gangbaar is).
De volgende dag hebben we dan ook zonder boren en onomkeerbare aanpassingen ons twee-kamer apartement gewijzigd in een vier-kamer apartement. Ook hebben we een riant balcon op de zevende etage met uitzicht op een rotonde met veel prikkels. Een levendige locatie zal ik maar zeggen, in Funda terminologie. De overgang van Koewacht naar Dubai kon wat dit betreft niet groter zijn!
Het zwembad is echter prima en ook genieten we van het feit dat er elke dag iemand komt schoonmaken, handdoeken verwisselen en meer zakjes nescafe komt brengen. Morgen (vrijdag) is Peter ook vrij, in Dubai is het weekend donderdag en vrijdag en gaan we iets van de omgeving verkennen. Langzaam komen we bij van een paar hectische weken in Nederland en moeten we wennen aan de nieuwe hectiek in Dubai.

(door J.v.K)

ERRATUM

Om de trouwe webloglezers enthousiast en scherp te houden hebben we op de verhuiskaart een verkeerd postbusnummer vermeld.
Het goede postbusnummer is: 282595

Pannen en kerstballen

Op enig moment in het proces van hier naar daar kom je tot de conclusie dat een aantal zaken nog geregeld moeten worden. School T; check. School J; check. De rest moet nog! We weten in ieder geval wel waar we de komende tijd verblijven. Hp heeft voor een maand een apartement geregeld. Tijdens die maand moeten we zelf iets gaan regelen om wat langer te gaan wonen. Iets met bedden en pannen en zo want we laten voorlopig alles in Koewacht. Niet dat pannen nou direct iets bijdragen aan de verkoop van ons huis maar je kan maar 1 keer een container laten verschepen.

We vertrekken 23 oktober met ca. 20 dozen luchtvracht en de rest van de spullen komt later. Een levensgroot dilemma dezer dagen is wat neem je nou mee? Je moet keuzes maken met betrekking tot die 20 dozen. Kleding kan mee op de vlucht dus dat hoeft niet. Maar wat dan wel?? Toch wat pannen of bestek, misschien alvast wat kerstballen, in ieder geval wat speelgoed en kinderboeken, wekkerradio's, hobbelpaard. Kortom, niets zinnigs over te zeggen. Waarschijnlijk proppen we de dag van vertrek allerlei onzinnige dingen in dozen. In Dubai komen we er dan achter dat we andere keuzes hadden moeten maken. We zien het wel, inshallah.