Hieperdepiep...hoera!

Eergisteren was Jasper jarig en is nu dertien jaar. Voor de gelegenheid ben ik op het vliegtuig gestapt om hem te verrassen. Ook Tim en Eva wisten niet van mijn komst en bliksembezoek. Je had de gezichten moeten zien toen ik daar ineens voor hun neus stond...onbetaalbaar! Lastig ook om dan met droge ogen: "VERRASSING!" te roepen...

Voor Jasper is de voorbereiding op de dag haast belangrijker dan het moment zelf: "ga we dan spelletjes doen? Spekhappen, waterspelletjes en zo, met prijsjes? Komen Oma en Marcel en die en die? Krijg ik dan een groot kado?" Parapluutjes moeten en zijn en kaarsjes op de taart, servetjes en slingers en ballonnen. Kortom er komt nog heel wat bij kijken. Dat z'n verjaardag dit jaar over twee dagen moet verdeeld, is eigenlijk alleen maar een voordeel. Meer voorpret.

Al maanden wil Jasper graag een nieuwe fiets; in Dubai zijn er geen fatsoenlijke kinderfietsen, dus hebben we het plan opgevat om er in Nederland een te kopen en die vervolgens mee te nemen in het vliegtuig als odd-size bagage. Met een smoesje vertrekken we naar Zierikzee om bij de fietsenwinkel halt te houden. We gaan een fiets kopen! Jasper straalt van oor tot oor en is helemaal blij. Het wordt uiteindelijk een groen met witte Gazelle met terugtraprem, handremmen en ook nog drie versnellingen; een pracht van een fiets. Gelukkig past 'ie ook nog in de auto en kunnen we met z'n allen terug naar Bruinisse zonder veel gedoe.

Dertien turbulente jaren zijn het geweest en ook in de toekomst ligt nog veel onzekerheid; zal hij ooit zelfstandig kunnen wonen, of nog een beetje leren lezen &/of schrijven?  In het vliegtuig terug lees ik in de zaterdag-bijlage van de Telegraaf een artikel over een moeder met de zorgen om haar vijftienjarige gehandicapte zoon en moet ik denken aan het gedicht dat ik nu al zo'n 8 jaar in mijn portemonnaie draag. Ik heb ooit mezelf voorgehouden dat als ik dat gedicht hardop kan voorlezen zonder emotioneel te worden, dat ik dan vrede zal hebben met de situatie...het gedicht gaat zo:

Heavens Special Child

A meeting was held quite far from earth

"It's time again for another birth"

Said the angels of the lord above,

This special child will need much love.

His progress may seem very slow;

Accomplishments he may not show

And he'll require much extra care

From all the folks he meets down there.

He may not laugh or run or play;

His thoughts may seem quite far away.

In many ways he won't adapt,

And he'll be known as handicapped.

So, let's be careful where he's sent

We want his life to be content.

Please Lord, find the parents who

will do this special job for you.

They will not realize right away

the leading role they are asked to play.

But with the child from up above,

comes stronger faith and richer love.

And soon they'll know the privilege given

in caring for this gift from Heaven

Their precious child so meek and mild,

is "Heaven's Special Child".

Thuis probeer ik het nog eens uit, maar helaas; al bij de tweede zin houd ik het niet droog. Nou ja, het was een mooie verjaardag en ik was erbij. Ramadan komt eraan, een maand van bezinning en reflectie. Ik heb er kennelijk al vroeg inspiratie uit geput...

Zomer in Dubai

'T is zomer in Dubai en rete-heet; veertig plus graden overdag en 's avonds koelt het af naar ongeveer achtendertig. Maar 't is de vochtigheid die je de das omdoet en die wisselt zowat dagelijks van vijfitg tot bijna honderd procent. Dat laatste is niet uit te houden en daarom laten veel mensen Dubai links liggen. Tenzij je moet werken natuurlijk. En zo overzomeren veel families in hun land van herkomst terwijl de arme "hubbies" in Dubai blijven om de hitte en bergen werk te trotseren. Zo ook ondergetekende. "Summer-bachelor" heet het fenomeen, klinkt sexy, maar dat valt mee. Het is eigenlijk een beetje saai; er is weinig verkeer op de weg en zelfs in de mall is het komkommertijd. Dus is het belangrijk om tijdens de week je weekend alvast te plannen om alleen zitten te voorkomen. Gedurende de week ben je druk met werk, hondjes uitlaten, een paar boodschapjes doen en lekker veel films kijken. Ik heb in minder dan een week tijd drie films met Angelina Jolie gezien, en verdomd je zou haar bijna gaan waarderen als actrice.

Afgelopen weekend ben ik met een aantal collega's en voormalig collega's naar de Sharjah Golf & Shooting Range getogen voor een middagje wapentuig. Golf en schieten; een interessante combinatie? Nou ja, bij allebei is mikken best belangrijk. Het is een gloednieuwe indoor baan, met

Na een keuze te hebben gemaakt voor een wapen (eh, doe die zilveren maar), volgt een instructie van een kwartier. Daarin leer je hoe het wapen te laden, te spannen en af te schieten. Verder wodt verteld wat je moet doen als er iets verkeerd gaat en dat komt er in het kort op neer dat je te allen tijden het wapen van munitie moet ontdoen en voorzichtig neer te leggen. Niet omdraaien, zwaaien en op anderen richten. Dat klinkt overzichtelijk en simpel.

De munitie is 9mm en echt; geen losse flodders of dummy kogels, al met al best een beetje imponerend! De knal van het schot is oorverdovend en de terugslag is indrukwekkend. Met de geur die vrijkomt van het kruit maakt dat het een levensechte ervaring. Ook ben ik in eerste instantie niet bedacht op de patroonhulzen die je letterlijk om de oren vliegen bij het semi-automatische wapen.

In twee sessies van ongeveer 20 minuten elk vuur ik 50 kogels af op een aantal doelen op verschillende afstand. Je kunt zelf het target, het bekende papieren zwart-witte silhouet, naar je toe halen &/of verder weg positioneren en zo vaak als je wilt een nieuw slachtoffer vragen. Al met al (en de instructeur beaamt dit gelukkig) ben ik niet ontevreden met m'n score; alles slachtoffers zijn op zeker overleden met zoveel kogels in hun lijf. Misschien zijn ze niet allemaal op de gewenste plek geraakt, maar geen enkele kogel heeft het "lijf" gemist. Een adrenaline-opwekkende bezigheid mag ik wel zeggen. Ook de schotgenoten hebben het er allemaal redelijk goed vanaf gebracht. Waar ik de Italiaanse Beretta wisselde voor een degelijke Duitse Sig-Sauer, daar koos Syed voor een geweer in zijn tweede reeks en Jana ging uiteindelijk liever boogschieten.

Ben benieuwd wat we volgende week gaan doen, maar dit is zeker voor herhaling vatbaar...misschien moet ik Tomb Raider maar eens bekijken om de volgende keer wat meer beslagen ten ijs te komen ;o)

WK olee..olee!

Ook in de smeltkroes leeft het WK voetbal. Smeltkroes in dit geval letterlijk en figuurlijk. Letterlijk, want het is overdag 43+ graden en koelt 's avonds af naar slechts 39. Afhankelijk van de luchtvochtigheid kun je je dan nog even buiten vertonen; 50-60% is nog okeem, maar boven de 70% is ernstig onaangenaam. Vorige week liep de humidity een avond zelfs op tot 90% en dat is kortweg ondragelijk. Figuurlijk, want met alle nationaliteiten verzameld in Dubai levert het festijn interessante gezichtpunten en discussies op.

Gisteren hebben we onze Australische buren ondersteund in hun strijd, lees; worsteling, tegen Ghana en riepen we enthousiast: "Aussie, Aussie, Aussie, Oy, Oy, Oy". Of het heeft geholpen weet ik niet, maar het was wel gezellig.

Voetbal kijken is hier nog geen sinucure; de lokale televisie provider Du, laat de kanalen niet gratis door. Voor slechts zestig Euro mag je de hele maand Al Jazeera kijken en heb je toegang tot 5 extra sportkanalen, waarvan 1 met engels commentaar. De voorbeschouwingen en analyses kijken we op het vertrouwde BVN, het "Beste Van Nederland en Vlaanderen" via de satelliet. Als je geen zin heb om zestig euro te lappen, kun je terecht in een van de vele (golf)clubs, hotels en restaurants, die grote schermen hebben opgesteld. Maar uiteindelijk ben je dan waarschijnlijk een veelvoud kwijt aan consumpties. Misschien wel leuk voor de finales voor extra sfeer en bitterballen...

Ook is er een discussie in de media ontstaan over vlaggen; in veel wijken (ook waar wij wonen) gelden strikte regels over wat er wel en niet mag. Er zijn zelfs instructies omtrent hoe je je auto moet parkeren. En vlaggen ophanen aan balkon of gevel is strikt verboden. Je mag zelfs geen vlaggetje van je thusland aan je auto vastbinden of een sticker meet een vlag erop! En dat leidt tijdens dit WK tot nogal wat publiciteit en debat. Niet dat het veel uithaalt, want ondanks het debat mag het nog steeds niet. Ondanks het debat is het WK een veelbesproken evenement waar veel mensen van genieten en dat veel banden met de buren nog verder aanhaalt...dus sport verbroedert uiteindelijk toch! Misschien niet in de sport, dan wel daarbuiten.

The Wiggles in Concert...!

Afgelopen weekeinde waren de Wiggles in Dubai. De Wiggles zijn wereldberoemd down under in Australie en gaven 4 voorstellingen in Dubai. Toen wij in 2007 naar Dubai verhuisden spraken de kinderen nog geen Engels en om de vocabulaire een beetje te stimuleren kochten we een DVD met kinderliedjes van...jawel, de Wiggles. Alle liedjes van die DVD kennen we allemaal uit ons hoofd. Het schijfje ging tijdens de vakantie vorig jaar ook mee naar Nederland en is nu ook wereldberomed in Koewacht en omstreken!

Van onze Aussie neighbours heb ik begrepen dat de Wiggles ooit zijn begonnen als een popband genaamd de "Cockroaches" oftewel kakkerlakken in de jaren 80. Kennelijk sloeg hun kinderaanpak meer aan en hiermee zijn ze sindsdien bijzonder populair geworden. En dat was ook in Dubai te zien; de concerten waren compleet uitverkocht en alle kinderen tussen de 1,5 en 5 jaar waren met hun ouders naar het Palladium getogen, een gloednieuw theater aan de rand van Media City. Dat het theater nog niet zo lang in gebruik is, was te zien aan de chaos in het restaurant; het personeel was gestresst en bezweet en alle broodjes en drankjes waren simpelweg op en dat terwijl de voorstelling nog moest beginnen!

Het publiek bestond uit de voltallige Dubaise smeltkroes; expats & locals met en zonder maid(s) om de kinderschare in bedwang te houden, allemaal gemoedelijk naast elkaar in de zaal en op de tribune. En om dat mogelijk te maken hebben we geen PVV nodig, niet in of zelfs buiten de regering...

Jeff, Anthony, Murray en Sam zijn de lead zangers, geflankeerd door Captain Feathersword, Dorothy the Dinosaur, Henry the Octopus en Wags the Dog. Vergezeld van een aantal dansers gaven de Wiggles een wervelende show weg. Dat ze al even mee gaan was te horen aan het gehijg door de microfoons tijdens het ren- en loopwerk en de stunts met de trapeze en de springkussens. De avond ervoor hadden ze zelf een woestijn safari genoten, dus wellich was het gewoon laat geworden.

Het was grappig om te zien en ervaren dat ze er met z'n allen nog steeds veel plezier in hadden. Met name Jeff was mikpunt van spot omdat hij net tijdens hun periode in Dubai een pakje uit Australie ontving met z'n kortingspas voor de bus: senior citizens (boven de 55) betalen slechts 50%...

Al met al was het een gezellige en kleurrijke middag. Met de buitentemperatuur overdag boven de veertig graden en de luchtvochtigheid 's avonds tussen de 80% en 90% is ieder vertier dat binnen plaatsvindt meer dan welkom; ik kan niet wachten op een fikse regenbui in Bruinisse...nog 19 dagen.

Twelve more days to go..

Tim is begonnen met aftellen, nog twaalf dagen en het is gedaan voor dit schooljaar. Druk wel, allerlei testen, cito-toetsen, graduation ceremony omdat hij volgend jaar Highschool start, parent-teachter conferences en nog een paar zwemwedstrijden.
Tim heeft een graduation prom volgende week en alle jongens en meisjes maken zich druk om met wie ze gaan, wie vooral niet en welke kleren goed zouden zijn. Tim heeft een date dus die zit gebakken. Via, via is e.e.a. tot stand gekomen....
We maken ons alweer op voor vertrek naar Nederland en proberen te wennen aan de hitte in de zomer.
Het is weer fijn; 42 graden om 8.00 's ochtends en een akelige warme natte wind die alles doodslaat. Wandelen met de hondjes kan alleen nog maar om 6.30 in de ochtend en als je geen ochtendmens bent is dat best vroeg!

Eva huppelt vrolijk rond met haar oversized roze zonnebril. Door het feit dat ze sinds kort naar de Nursery gaat heeft ze allerlei vriendjes en vriendinnetjes die ze omstandig begroet als ze ze tegenkomt. "HI MATTEW, HI RANIA, HI BAS, gilt ze regelmatig in de plaatselijke supermarkt om de hoek bij de Nursery. Eva is volkomen onverstaanbaar voor niet ingewijden omdat ze een vreemde mix Engels/Nederlands spreekt. Alleen "lotgenoten" (nederlandse kinderen van haar leeftijd) begrijpen haar.
"Can I have a speculaasje, ik wil niet die dress aan, where is my badpak, dat soort dingen. Dat wordt lachen straks bij de Albert Heijn in Bruinisse;)
Ondanks alle goede voornemens lukt het niet om alleen maar Nederlands met haar te spreken, er is altijd wel iemand in de buurt die geen Nederlands spreekt en uiteindelijk blijkt dan dat ze sommige woorden gewoon niet weet in het Nederlands. Twee maanden Bruinisse zal haar goed doen, taaltechnisch dan!

Jasper gaat goed met zijn nieuwe "magic pills", het eerste weekend was lastig. De eerste dag was hij volkomen hyper, de tweede dag (na een dubbele dosering) was hij net een zombie en zat ellendig om zich heen te kijken maar na een weekje concerta gaat het ietsje beter. Wekelijkse afspraken met dokter Armani en volgens haar hoort dat er allemaal bij en moeten we het wat tijd gunnen. Dit weekend weer een hogere dosering en kijken hoe het gaat. Op school gaat het uitstekend, de juf is erg tevreden over zijn rust, concentratievermogen dus dat is mooi.

Dubai Dog Academy draait als een trein en ik ben volledig volgeboekt tot en met eind juni. Iedereen wil nog even zijn hond fixen voor de zomer lijkt het wel. Drie verschillende groepen met puppies en volwassen honden en dan de nodige "private sessions". Het was weer een enerverend seizoen met veel ervaringen en verhalen. Mensen huren me nu ook in om hun kinderen te leren hoe om te gaan met hun puppy, ik vind het allemaal prima. De komende twee weken examens van de groepslessen dus iedereen oefent druk om niet een flater te slaan tijdens de test!
Volgend seizoen ga ik starten met het officeel maken van het "bedrijfje", licence aanvragen etc. Woeste plannen over het combineren van hondenkappers, kennels, dagopvang, verkoop van fatsoenlijk materiaal, cursussen etc. De hele zomer iets om over na te denken en verder uit te broeden!

Tippi two en haar echtgenoot vertrekken binnen twee weken omdat we er nu echt genoeg van hebben. Tippi one blijft maar borden en pannen heen en weer schuiven terwijl de kids wat hulp nodig hebben met ontbijt enzo. De echtgenoot genereert alleen maar extra kosten door bekeuringen en een specifiek remgedrag. Om de een of andere reden moeten de remschijven regelmatig vervangen worden bij de auto die hij gebruikt.
Wegwezen dus en PS heeft de schone taak om het wagenpark terug te brengen tot TWEE auto's....

12 dagen school voor Tim maar nog een maand voordat we vliegen naar Nederland, ik kan niet wachten!
(door J.v.K)