ERRATUM

Om de trouwe webloglezers enthousiast en scherp te houden hebben we op de verhuiskaart een verkeerd postbusnummer vermeld.
Het goede postbusnummer is: 282595

Pannen en kerstballen

Op enig moment in het proces van hier naar daar kom je tot de conclusie dat een aantal zaken nog geregeld moeten worden. School T; check. School J; check. De rest moet nog! We weten in ieder geval wel waar we de komende tijd verblijven. Hp heeft voor een maand een apartement geregeld. Tijdens die maand moeten we zelf iets gaan regelen om wat langer te gaan wonen. Iets met bedden en pannen en zo want we laten voorlopig alles in Koewacht. Niet dat pannen nou direct iets bijdragen aan de verkoop van ons huis maar je kan maar 1 keer een container laten verschepen.

We vertrekken 23 oktober met ca. 20 dozen luchtvracht en de rest van de spullen komt later. Een levensgroot dilemma dezer dagen is wat neem je nou mee? Je moet keuzes maken met betrekking tot die 20 dozen. Kleding kan mee op de vlucht dus dat hoeft niet. Maar wat dan wel?? Toch wat pannen of bestek, misschien alvast wat kerstballen, in ieder geval wat speelgoed en kinderboeken, wekkerradio's, hobbelpaard. Kortom, niets zinnigs over te zeggen. Waarschijnlijk proppen we de dag van vertrek allerlei onzinnige dingen in dozen. In Dubai komen we er dan achter dat we andere keuzes hadden moeten maken. We zien het wel, inshallah.

Kijken, kijken maar niet kopen!

Een huis verkopen is toch elke keer weer een bezoeking. Na drie eerdere verkopen van vastgoed zou je denken dat je enigszins gewend raakt aan het fenomeen. Maar niets is minder waar!
Help, kijkers om 12.30 uur! De avond vooraf begint het met stofzuigen, vastgekoekte limonadebekers onder de bank wegbikken en opruimen in de kamers waar niet zoveel activiteiten plaatsvinden. Een uur voor die tijd, gang stofzuigen, dweilen, vooral overal opruimen en "afstylen", zoals te doen gebruikelijk in de vele huizenverkoop programma's op T.V. Je lacht je rot, Peter en ik lopen rond met strategisch te plaatsen vazen bloemen, leuke wollige handdoeken, het mooiste badkamermatje en leuke accesoires(??)en wat dies meer zij om de kijker over te halen koper te worden. Iedere keer weer roept de makelaar dat deze mensen erg enthousiast waren, het zeker kandidaat kopers zijn en wij wachten weer lijdzaam af.
Ook het ploeteren in de tuin is minder aantrekkelijk geworden. Voortdurend roepen we tegen elkaar dat "we dit ook niet zullen missen" en mikken weer kruiwagens vol bladeren op de composthoop. Enig van die honderd jaar oude beuken in de tuin maar al dat blad verstoord het beeld van een keurige afgestylde tuin behoorlijk!

De afgelopen week was het helemaal handig gepland; vier dagen achter elkaar kijkers. Van ellende zijn we maar elke dag buiten de deur gaan eten, moesten de schoenen uit op de mat en mochten J. en T. niet douchen, want het bad glom nog zo mooi van de antikalk van dag 1. Zo konden we voorkomen dat we vier keer het huis verkoopklaar moesten maken.

Gelukkig vertrekken we rond 24 oktober met zijn allen naar Dubai en kunnen we ons alleen nog maar op afstand druk maken. Het is een heerlijk vooruitzicht dat we geen idee hebben of de tuin netjes genoeg is en of het binnen zo gezellig is dat een kijker spontaan de vraagprijs biedt en volgende week de overdracht rond wil hebben.

"Things to do" en spoken

Omdat ik helaas niet over een mooi blok met voorgedrukte lijstjes "things to do" beschik ben ik nog niet begonnen met het "echte werk".
Dit is natuurlijk een flauw excuus maar voorlopig geloof ik er zelf nog in.
In mijn hoofd spoken allerlei dingen rond. Dat gaat van waar en hoe vraag je een uittreksel geboorteregister op? Het zal toch niet zo zijn dat we vijf gemeentehuizen af moeten om dit te verkrijgen??? Rapporten van T en J moeten worden vertaald in het Engels, we moeten nog veel spullen opruimen, weggooien, op marktplaats zetten.

Voorlopig heeft het alleen nog maar gespookt maar er komt een moment dat je een lijstje moet maken en dingen moet gaan doen.
Vanaf vandaag zijn de kids weer naar school en is "geen tijd" ook niet meer houdbaar.
Dus dat moment is nu gekomen, praat ik mijzelf moed in.

De kalender doet weer dienst nu de vakantie is afgelopen en eind oktober nadert met rasse schreden. Dus aan de slag!
(door J.v.K)

Wel of niet een nieuwe regenjas?

Het besluit om in oktober naar Dubai te vertrekken heeft in het dagelijks leven veel impact, zo blijkt. Enerzijds wil je doen alsof er niets aan de hand is om te voorkomen dat het je dagelijks leven gaat beheersen, er gaan nog zoveel andere dingen gewoon door. Aan de andere kant kan een regenjas die behoorlijk kapot is voor een dilemma zorgen. "In Dubai heb je geen regenjas nodig, die kapotte redt het nog wel tot oktober, wel of niet een nieuwe kopen??".
Het is natuurlijk een belachelijk dilemma maar meer als voorbeeld hoe een dergelijk besluit in je dagelijks leven "kruipt" en veel invloed heeft, zonder dat je dit wilt.
Ook is het leuk de verschillende reacties van mensen te ervaren. Soms zijn mensen zijn heel geschokt en kijken je medelijdend aan en vragen hoe het nu met de kids moet. Anderen zijn erg enthousiast en vertrouwen je toe over zoiets te hebben gefantaseerd maar het nooit te hebben gedaan om allerlei huishoudelijke redenen. Het dringt nog maar langzaam door dat het echt gaat gebeuren.