Koninginnedag 2008

Zo, het zit er weer op; Koninginnedag 2008! 't was weer een geweldig feest, met een vrijmarkt, poppenkast, oud-hollandse spelletjes en een toespraak van Hare Majesteit...althans heur Dubaise verteegenwoordigster.

Een en ander is geregeld door de Nederlandse vereniging te Dubai. Met gratis handdoeken voor iedere bezoeker, een oranje opblaasbal en volop aanvoer van gesmolten KitKat. Op de een of ander manier hoort dat er hardnekkig bij, chocola...

Ook op ieder feest aanwezig: Cup-a-Soup! Gratis! Weliswaar bij 32 graden celsius en om 11 uur 's morgens. Maar het gaat om het idee.

Voor elk wat wils gescoord: Donald Duckjes, zo goed als nieuw. Bert (zonder Ernie) en diverse andere kleinoden. Om bij te komen van het spektakel zijn we snel het zwembad ingedoken.

Leve de koningin! Hoera!

boem = ho!

Statistisch gezien was het meer de vraag wanneer het zou gebeuren dan of het zou gebeuren...een aanrijding. Al rijdend in het woon-werk-verkeer zie je dagelijks minstens 3-4 aanrijdingen gebeuren. Dus was de vraag; wanneer zijn wij aan de beurt? Nou het antwoord daarop is nu bekend; afgelopen week (althans voor de eerste keer).

Na Jasper te hebben weggebracht reed ik naar mijn werk. Bij de eerste de beste kruising, afgezet met rood-witte linten en plastic rijbaan verdelers remde ik af om afslaand verkeer uit de tegenovergestelde richting voor te laten...en boem = ho. Een flinke knal en ik bewoog vanuit stilstand een meter vooruit. Godverderg...alarmlichten aan en uitstappen om de schade te bewonderen. Nou heeft mijn Ford Explorer een trekhaakvoorbereiding in de vorm van een flinke stalen balk. En dat heeft de voorkant van de Nissan geen goed gedaan; de motorkap kijkt ons vrolijk in een deuk liggend tegemoet. De radiator heeft een nieuwe plek gevonden, maar lijkt vooralsnog niet te lekken en de nummerplaat en bumper hebben de pijp aan Maarten gegeven...

"Why did you stop?" zegt een verbouwereerde achterligger. Om te vervolgen met "the same happened to me last week"...tja, wat doe je eraan? We bellen 999 om de politie te waarschuwen en manouvreren de auto's wat aan de kant om het overige verkeer niet teveel te hinderen. Vervolgens is het wachten is op de politie. Het is nog vroeg, 8 uur en nog maar 28 graden.

Na wat heen en weer bellen en de weg uitleggen komt er na een minutt of 20 een politiewagen aan. De mannen geven met de sirene en via de luidspreker aan dat we nog even verder door moeten rijden en stoppen dan naast ons. De agent aan passagierszijde stapt uit. Verdomd denk ik; hij heeft rode lakleren laarsjes aan! Met de veters los, dat dan weer wel. Beide agenten zijn ongeveer 20 jaar en dragen donkere zonnebrillen en ook rode baretten op een verder groen "boswachtersuniform".

De schade wordt opgenomen en de schuldige is voor iedereen duidelijk. Na het uitwisselen van rijbewijs en kentekenbewijs wordt er een proces verbaal opgemaakt in het Arabisch(!) en vervolgens krijg ik een groene doorslag. Mij treft daardoor geen blaam. Mijn medeweggebruiker krijgt als schuldige een rood exemplaar. Hij vraagt nog vertwijfeld of hij wel verder mag rijden met een motorkap waar het lastig overheen kijken is. "No problem" bromt de agent en weg zijn ze. "Have a nice day", wensen we elkaar en vervolgen ieder ons weegs. Hij naar DEWA om uit zeewater drinkwater te maken en ik naar HP om een paar mensen de laan uit te sturen. Waarom? Gewoon, omdat ik er toch een baal van heb...

dubai - ups en downs

De afgelopen twee weken hadden de jongens vakantie (Janke heeft altijd vakantie - geloof haar niet als ze het tegendeel beweert) en wilden we opnieuw lekker een weekendje weg. Nou zijn we nooit zo van die planners en dus moest er de laatste dagen voor het beoogde vertrek nog even snel een hotel worden gezocht. Een kamer met 3 kinderen? Vergeet het maar! U heeft een "junior" of "executive" of "royal" suite nodig, of gewoon 2 kamers maar die zijn allemaal volgeboekt dit weekeinde. We hebben de hele regio afgebeld; Fujairah, Sharjah, Abu
Dhabi, tot aan hotels om de hoek toe. Afijn niet getreurd, als alternatief gaan we gewoon iedere dag iets leuks doen vanuit huis en bijvoorbeeld een dagje luieren aan het strand bij het Jumeirah Beach Hotel. Die hotels brengen echter per persoon algauw zo'n 400 dirham (lees: 80 euro) entree in rekening. In ruil daarvoor krijg je een handdoek en mag je gebruik maken van het strand. Ook mag je eten a-la-carte bestellen in het restaurant, wauw...;o) En zelfs voor zo'n dagje strand, waren de populaire hotels op vrijdag volzet.

Uiteindelijk zijn we een dag naar Wild Wadi geweest; een waterglijbanen paradijs en golfslagbad. Liggend op een rubberband word je via een glijbaan omhoog geparachuteerd, om via de "tunnel of doom" of een ander spannend traject elders weer in een bassin gedropt te worden. Reuzenlol, dus. Er is ook nog een glijbaan waar je (op je blote rug) met de duizelingwekkende snelheid van 80 kilometer per uur naar beneden suist. Toen we zagen hoe verschillende mensen strompelend de glijbaan verlieten, hebben we deze uitdaging even geparkeerd tot de volgende keer.

In het golfslagbad dobberen jong en oud, met badkleding danwel volledig gekleed in traditioneel kostuum, met en zonder zwemvest, gemoedelijk zij aan zij. Langs de kant staan om de 10 meter lifegueards en die zijn nodig! Veel bezoekers kunnen niet echt zwemmen, maar dat weerhoudt ze er niet van om er met veel enthousiame in te springen en vervolgens koppie onder te gaan. Lifeguard zijn is een echte baan en hard werken in Dubai!

Nou hadden we net recent een exemplaar gekocht van de Entertainer, een gids met tips voor uitjes en restaurants en kortingscouponnen voor veel locaties. Ons dagje Wild Wadi kostte daardoor de helft van wat het nornaal zou hebben gekost en kijk, je blijft natuurlijk een Hollander...dus zo'n dag is meteen goed.

Ook grappig is hoe je eenmaal ver van huis de dingen in en uit Nederland met terugwerkende kracht meer gaat waarderen. Zo kijken we regelmatig met veel plezier, op onze enige nederlandse zender BVN, naar televisieprogramma's als "De wereld draait door" en "Keijzer en de Boer" en zelfs het weerbericht met Marjon de Hond wordt met aandacht gevolgd. Het blijft altijd leuk om te zien dat het in Nederland tussen de 4 en 8 graden is met hier en daar een bui, terwijl hier de airco alweer lustig snort. Maar wat ik zeggen wilde is dat ik me eigenlijk op afstand (meer dan verwacht) met Nederland verbonden voel. Ik spreek hier voor mezelf, PS. Ook geeft het een kick om in de Spinney's 2 Peijnenburg ontbijtkoeken te scoren of een rol beschuit. Vorige week hebben we via de moeder van een vriendje uit de klas zelfs frikandellen kunnen bemachtigen! Het menu die dag was; patat met een broodje frikandel speciaal met uitjes, mayo en ketchup...mmm van Cora!

Inmiddels is de eerste vervolgbestelling van (dozen!) frikandellen, bitterballen en kroketten onderweg. Geen idee waar 't vandaan komt, maar welkom zijn ze...

Ook een belangrijk lijntje met Nederland vormen de Donald Duck's en Bobo's die regelmatig door oma worden opgestuurd. De enveloppen worden met gejuich ontvangen. Ook bol.com is een fantastisch medium om nederlandstalige boeken te ontvangen. Als je de hele dag engels praat met collega's en buren, dan gaat een nederlandse triller er s'avonds in als een plak Peijnenburger koek.

Een ding hebben we nog niet echt gemist, maar wel meegekregen; de nederlandse politiek en het democratische bestel; de voorbeschouwingen, nabeschouwingen, tweede en derde termijn, reacties en tegenreacties op Fitna van Geert Wilders, Trots op Nederland en Jan Peter Balkenende. Gelukkig is het hier geen democratie en worden besluiten door de regering en Sheikh Mohammad, ruler of the UAE and president and CEO of Dubai gewoon van de ene op andere dag genomen en de volgende maand ingevoerd. Het wordt lastig als hij besluit dat er binnenkort geen nederlanders meer in de Emiraten welkom zijn...maar dan kunnen we gelukkig alles weer live in Nederland meemaken en ebt ons verfriste nationale gevoel vast snel weg...

kiekjes van de laatste periode

Dagelijks leven in Dubai

Het is moeilijk om je wat voor te stellen bij paaseieren zoeken in de sneeuw. We hoorden we van de barre weersomstandigheden in Nederland rondom pasen... In Dubai moesten we de eieren 1 minuut voor het verstoppen uit de koelkast halen. Bovendien worden alle eieren plasjes chocolade als ze niet binnen 5 minuten worden gevonden.
Een hele nieuwe uitdaging en behoorlijk anders dan paaseieren in de sneeuw!

Sinds januari gaat het leven in Dubai redelijk zijn gangetje. Al het witgoed is geinstalleerd en werkt, iedereen heeft een eigen bed ook zijn we inmiddels voorzien van lampen, kussens en borden en dan wordt het leven weer gewoon. Het wordt zelfs af en toe wat saai, misschien weer tijd om naar een andere bestemming uit te kijken??(maar niet heus ha, ha!!)

De hoogste tijd dus om een beetje om ons heen te kijken en te gaan genieten van de nieuwe, leuke dingen. De afgelopen 2 weken hebben we bezoek gehad uit Nederland. We hebben erg van genoten en met hen een lang paasweekend doorgebracht in Fujairah. Fujairah ligt aan de Oostkust van de UAE en is een heerlijk rustig kustplaatsje vergeleken met de drukte van Dubai. Tim heeft voor het eerst echt grote vissen gezien tijdens het snorkelen. Jasper hield zich vooral bezig met het doodslaan van aangespoelde kwallen en Eva was de blikvanger van het strand vooral als ze rondstapte met haar vette beentjes in een knalroze zwembroek.
Het was ook erg leuk om de logees wat van Dubai te laten zien, heerlijk om weer bekende gezichten te zien en bij te praten! Ook kunnen we nog weken vooruit met een nieuwe voorraad dropjes en ontbijtkoek. Waar je al niet zin in hebt als je het hier niet kunt krijgen...

Helaas zijn de bezoekers weer vertrokken en moeten we de strijd weer aan met het dagelijks bestaan. Gelukkig zorgen de scholen voor een niet aflatende stroom van activiteiten dus we hoeven ons niet echt te vervelen en we moeten scherp blijven op nieuwsbrieven e.d. van school.

Vandaag was het International Day op de school van Tim. Alle kinderen mochten zich kleden in hun national dress of kleuren van het land. Tim ging voor een oranje shirt, zoals gelukkig bijna alle Nederlandse kinderen op zijn school. Innig gearmd met een nieuw (Nederlands) vriendje stond hij het Wilhelmus mee te zingen (dankzij juf Mieke van de Vlaswiek kwam hij heel ver!!). Het was erg leuk om alle kinderen zo bijzonder uitgedost te zien. De dag werd besloten met een evenement op het sportveld. Alle landen hadden een eigen kraampje waarbij lekkernijen, weggeefdingetjes en bijzondere dingen van het land te verkrijgen en te bekijken waren.
Het was geweldig om te zien dat alle nationaliteiten rondliepen en bij elkaars kraampjes dingen gingen proeven en kijken. Dat is nog eens integratie!
Tim's klasgenootje uit Pakistan spuugde verschrikt een dropje uit en Tim gruwelde bij de aanblik van de sushi uit het Japanse kraampje.
Daarentegen stonden ze gezamenlijk in de rij voor het Belgische kraampje waar ze huisgemaakte frieten serveerden. Tim gilde "Amai" en "Saluutekes" en was gelijk aan de beurt!
Jasper heeft zich rondgegeten aan de tortilla uit Spanje en iedereen was blij.

Tim heeft zich ongelooflijk snel aangepast aan zijn nieuwe school en taal. Juf Bandhari is erg blij met zijn vorderingen en hij heeft inmiddels helemaal zijn plaats in de klas gevonden. Gelukkig hoor ik van zijn juf dat hij al gekke bekken zit te trekken achter in de klas dus het gaat hem goed. De eerste weken ging hij bibberend naar school. Vreselijk om mee te maken maar na 2 maanden was hij in staat om veel te begrijpen en toen ging het beter. Hij heeft een Nederlands jongetje in de klas die de eerste weken voor hem kon vertalen en dat hielp enorm. De school houdt hier rekening mee en kijkt bij het indelen van de klassen of het mogelijk is om op deze manier "nieuwkomers" te ondersteunen.
Het schoolsysteem (International curriculum) is totaal anders dan in Nederland. Er wordt heel consequent projectmatig gewerkt en voor veel vakken (rekenen, art, muziek, gym, Arabisch en Nederlandse les) heeft hij andere leerkrachten. Het Arabische alfabet heeft hij al onder de knie en ook schrijft hij zijn eigen naam in het Arabisch. De tafels die hij al goed onder de knie had in Nederland blijken lastiger te zijn in het Engels maar ach..

Ook op de school van Jasper hebben we recent een groot Fundraising-evenement meegemaakt. Er worden allerlei spelletjes en activiteiten georganiseerd om geld op te halen. Helaas is de school van Jasper geheel afhankelijk van sponsors, fondsen e.d en dus is dit een belangrijke dag voor de school. Er werd groot uitgepakt en Japer genoot van de dag want iedereen kent hem. Hij is een van de weinige blonde westerse kinderen op zijn school en dat genereert veel aandacht!! Ook Jasper leert steeds meer Engelse woorden. Hij roept regelmatig "to me" , telt tot twintig en begrijpt bijna alles wat tegen hem gezegd wordt in het Engels. Voor Jasper is het lastig om in Engelse zinnen te praten maar hij voegt steeds meer Engelse woorden toe. "Ik ga even mijn shoes aandoen". "Gaan we nog naar de swimmingpool deze afternoon?"
Hij begroet inmiddels mensen zoals het hoort en geeft antwoord op de vraag "How are you?"
Kortom Jasper gaat goed. Hij heeft vriendjes gevonden in het speeltuintje om de hoek. Hij kwekt gewoon in het Nederlands met ze maar dat schijnt allemaal geen probleem te zijn, gelukkig.

Tja en dan Eva! Regelmatig wordt ons toestemming gevraagd een foto van haar te nemen. Heel bizar maar met name de plaatselijke bevolking is onder de indruk van haar westerse kopje (nog steeds met weinig haar) en neemt foto's met op de achtergrond de rijst en en tomatenpuree van de plaatselijke supermarkt. Ook wordt ze ongevraagd opgetild om haar aan ander familieleden te laten zien, alsof ze een soort gemeenschappelijk bezit is. Wel even wennen maar ja..
Ze loopt rond op haar eigen crocs en is de schrik van de buurt. Het liefst loopt ze buiten te stekkeren met de andere kinderen uit de buurt. Ze zegt Mama, Dada en Mimmie (=Timmie). Japer is te moeilijk maar ze begroet hem met een uitgebreid HAAAAAAI.
We hebben een geweldige hulp in huis uit Sri Lanka en zij leert Eva Engels en allerlei trucjes.
Ik heb geen idee wat Eva daar allemaal van onthoudt maar "No" is nu al duidelijker dan "Nee" als ze weer eens de vaatwasser uitpakt nadat ie net is ingepakt met vuile borden.
Kortom, we lachen ons rot om haar en ze ontwikkelt zich nu al tot een verwende kleine prinses. Maar ja, dat heb je nu eenmaal met twee grote broers die alles wat ze doet leuk vinden.

P werkt zich een slag in de rondte en draait erg veel uren. Dat is weer even wennen na zijn "overzichtelijke" (lees: beperkte) takenpakket van zijn job in Nederland. Het schijnt dat dat minder gaat worden over een aantal weken dus daar gaan we daar maar van uit..
J heeft nu nog geen tijd om te werken maar daar wordt aan gewerkt..

Kortom het gaat ons goed in Dubai. Deze zomer zijn we in Nederland, wanneer precies en hoelang weten we nog niet maar u hoort nog van ons!!

(door J.v.K)