maandag 14 april 2008
donderdag 27 maart 2008
Dagelijks leven in Dubai
Het is moeilijk om je wat voor te stellen bij paaseieren zoeken in de sneeuw. We hoorden we van de barre weersomstandigheden in Nederland rondom pasen... In Dubai moesten we de eieren 1 minuut voor het verstoppen uit de koelkast halen. Bovendien worden alle eieren plasjes chocolade als ze niet binnen 5 minuten worden gevonden.
Een hele nieuwe uitdaging en behoorlijk anders dan paaseieren in de sneeuw!
Sinds januari gaat het leven in Dubai redelijk zijn gangetje. Al het witgoed is geinstalleerd en werkt, iedereen heeft een eigen bed ook zijn we inmiddels voorzien van lampen, kussens en borden en dan wordt het leven weer gewoon. Het wordt zelfs af en toe wat saai, misschien weer tijd om naar een andere bestemming uit te kijken??(maar niet heus ha, ha!!)
De hoogste tijd dus om een beetje om ons heen te kijken en te gaan genieten van de nieuwe, leuke dingen. De afgelopen 2 weken hebben we bezoek gehad uit Nederland. We hebben erg van genoten en met hen een lang paasweekend doorgebracht in Fujairah. Fujairah ligt aan de Oostkust van de UAE en is een heerlijk rustig kustplaatsje vergeleken met de drukte van Dubai. Tim heeft voor het eerst echt grote vissen gezien tijdens het snorkelen. Jasper hield zich vooral bezig met het doodslaan van aangespoelde kwallen en Eva was de blikvanger van het strand vooral als ze rondstapte met haar vette beentjes in een knalroze zwembroek.
Het was ook erg leuk om de logees wat van Dubai te laten zien, heerlijk om weer bekende gezichten te zien en bij te praten! Ook kunnen we nog weken vooruit met een nieuwe voorraad dropjes en ontbijtkoek. Waar je al niet zin in hebt als je het hier niet kunt krijgen...
Helaas zijn de bezoekers weer vertrokken en moeten we de strijd weer aan met het dagelijks bestaan. Gelukkig zorgen de scholen voor een niet aflatende stroom van activiteiten dus we hoeven ons niet echt te vervelen en we moeten scherp blijven op nieuwsbrieven e.d. van school.
Vandaag was het International Day op de school van Tim. Alle kinderen mochten zich kleden in hun national dress of kleuren van het land. Tim ging voor een oranje shirt, zoals gelukkig bijna alle Nederlandse kinderen op zijn school. Innig gearmd met een nieuw (Nederlands) vriendje stond hij het Wilhelmus mee te zingen (dankzij juf Mieke van de Vlaswiek kwam hij heel ver!!). Het was erg leuk om alle kinderen zo bijzonder uitgedost te zien. De dag werd besloten met een evenement op het sportveld. Alle landen hadden een eigen kraampje waarbij lekkernijen, weggeefdingetjes en bijzondere dingen van het land te verkrijgen en te bekijken waren.
Het was geweldig om te zien dat alle nationaliteiten rondliepen en bij elkaars kraampjes dingen gingen proeven en kijken. Dat is nog eens integratie!
Tim's klasgenootje uit Pakistan spuugde verschrikt een dropje uit en Tim gruwelde bij de aanblik van de sushi uit het Japanse kraampje.
Daarentegen stonden ze gezamenlijk in de rij voor het Belgische kraampje waar ze huisgemaakte frieten serveerden. Tim gilde "Amai" en "Saluutekes" en was gelijk aan de beurt!
Jasper heeft zich rondgegeten aan de tortilla uit Spanje en iedereen was blij.
Tim heeft zich ongelooflijk snel aangepast aan zijn nieuwe school en taal. Juf Bandhari is erg blij met zijn vorderingen en hij heeft inmiddels helemaal zijn plaats in de klas gevonden. Gelukkig hoor ik van zijn juf dat hij al gekke bekken zit te trekken achter in de klas dus het gaat hem goed. De eerste weken ging hij bibberend naar school. Vreselijk om mee te maken maar na 2 maanden was hij in staat om veel te begrijpen en toen ging het beter. Hij heeft een Nederlands jongetje in de klas die de eerste weken voor hem kon vertalen en dat hielp enorm. De school houdt hier rekening mee en kijkt bij het indelen van de klassen of het mogelijk is om op deze manier "nieuwkomers" te ondersteunen.
Het schoolsysteem (International curriculum) is totaal anders dan in Nederland. Er wordt heel consequent projectmatig gewerkt en voor veel vakken (rekenen, art, muziek, gym, Arabisch en Nederlandse les) heeft hij andere leerkrachten. Het Arabische alfabet heeft hij al onder de knie en ook schrijft hij zijn eigen naam in het Arabisch. De tafels die hij al goed onder de knie had in Nederland blijken lastiger te zijn in het Engels maar ach..
Ook op de school van Jasper hebben we recent een groot Fundraising-evenement meegemaakt. Er worden allerlei spelletjes en activiteiten georganiseerd om geld op te halen. Helaas is de school van Jasper geheel afhankelijk van sponsors, fondsen e.d en dus is dit een belangrijke dag voor de school. Er werd groot uitgepakt en Japer genoot van de dag want iedereen kent hem. Hij is een van de weinige blonde westerse kinderen op zijn school en dat genereert veel aandacht!! Ook Jasper leert steeds meer Engelse woorden. Hij roept regelmatig "to me" , telt tot twintig en begrijpt bijna alles wat tegen hem gezegd wordt in het Engels. Voor Jasper is het lastig om in Engelse zinnen te praten maar hij voegt steeds meer Engelse woorden toe. "Ik ga even mijn shoes aandoen". "Gaan we nog naar de swimmingpool deze afternoon?"
Hij begroet inmiddels mensen zoals het hoort en geeft antwoord op de vraag "How are you?"
Kortom Jasper gaat goed. Hij heeft vriendjes gevonden in het speeltuintje om de hoek. Hij kwekt gewoon in het Nederlands met ze maar dat schijnt allemaal geen probleem te zijn, gelukkig.
Tja en dan Eva! Regelmatig wordt ons toestemming gevraagd een foto van haar te nemen. Heel bizar maar met name de plaatselijke bevolking is onder de indruk van haar westerse kopje (nog steeds met weinig haar) en neemt foto's met op de achtergrond de rijst en en tomatenpuree van de plaatselijke supermarkt. Ook wordt ze ongevraagd opgetild om haar aan ander familieleden te laten zien, alsof ze een soort gemeenschappelijk bezit is. Wel even wennen maar ja..
Ze loopt rond op haar eigen crocs en is de schrik van de buurt. Het liefst loopt ze buiten te stekkeren met de andere kinderen uit de buurt. Ze zegt Mama, Dada en Mimmie (=Timmie). Japer is te moeilijk maar ze begroet hem met een uitgebreid HAAAAAAI.
We hebben een geweldige hulp in huis uit Sri Lanka en zij leert Eva Engels en allerlei trucjes.
Ik heb geen idee wat Eva daar allemaal van onthoudt maar "No" is nu al duidelijker dan "Nee" als ze weer eens de vaatwasser uitpakt nadat ie net is ingepakt met vuile borden.
Kortom, we lachen ons rot om haar en ze ontwikkelt zich nu al tot een verwende kleine prinses. Maar ja, dat heb je nu eenmaal met twee grote broers die alles wat ze doet leuk vinden.
P werkt zich een slag in de rondte en draait erg veel uren. Dat is weer even wennen na zijn "overzichtelijke" (lees: beperkte) takenpakket van zijn job in Nederland. Het schijnt dat dat minder gaat worden over een aantal weken dus daar gaan we daar maar van uit..
J heeft nu nog geen tijd om te werken maar daar wordt aan gewerkt..
Kortom het gaat ons goed in Dubai. Deze zomer zijn we in Nederland, wanneer precies en hoelang weten we nog niet maar u hoort nog van ons!!
(door J.v.K)
Een hele nieuwe uitdaging en behoorlijk anders dan paaseieren in de sneeuw!
Sinds januari gaat het leven in Dubai redelijk zijn gangetje. Al het witgoed is geinstalleerd en werkt, iedereen heeft een eigen bed ook zijn we inmiddels voorzien van lampen, kussens en borden en dan wordt het leven weer gewoon. Het wordt zelfs af en toe wat saai, misschien weer tijd om naar een andere bestemming uit te kijken??(maar niet heus ha, ha!!)
De hoogste tijd dus om een beetje om ons heen te kijken en te gaan genieten van de nieuwe, leuke dingen. De afgelopen 2 weken hebben we bezoek gehad uit Nederland. We hebben erg van genoten en met hen een lang paasweekend doorgebracht in Fujairah. Fujairah ligt aan de Oostkust van de UAE en is een heerlijk rustig kustplaatsje vergeleken met de drukte van Dubai. Tim heeft voor het eerst echt grote vissen gezien tijdens het snorkelen. Jasper hield zich vooral bezig met het doodslaan van aangespoelde kwallen en Eva was de blikvanger van het strand vooral als ze rondstapte met haar vette beentjes in een knalroze zwembroek.
Het was ook erg leuk om de logees wat van Dubai te laten zien, heerlijk om weer bekende gezichten te zien en bij te praten! Ook kunnen we nog weken vooruit met een nieuwe voorraad dropjes en ontbijtkoek. Waar je al niet zin in hebt als je het hier niet kunt krijgen...
Helaas zijn de bezoekers weer vertrokken en moeten we de strijd weer aan met het dagelijks bestaan. Gelukkig zorgen de scholen voor een niet aflatende stroom van activiteiten dus we hoeven ons niet echt te vervelen en we moeten scherp blijven op nieuwsbrieven e.d. van school.
Vandaag was het International Day op de school van Tim. Alle kinderen mochten zich kleden in hun national dress of kleuren van het land. Tim ging voor een oranje shirt, zoals gelukkig bijna alle Nederlandse kinderen op zijn school. Innig gearmd met een nieuw (Nederlands) vriendje stond hij het Wilhelmus mee te zingen (dankzij juf Mieke van de Vlaswiek kwam hij heel ver!!). Het was erg leuk om alle kinderen zo bijzonder uitgedost te zien. De dag werd besloten met een evenement op het sportveld. Alle landen hadden een eigen kraampje waarbij lekkernijen, weggeefdingetjes en bijzondere dingen van het land te verkrijgen en te bekijken waren.
Het was geweldig om te zien dat alle nationaliteiten rondliepen en bij elkaars kraampjes dingen gingen proeven en kijken. Dat is nog eens integratie!
Tim's klasgenootje uit Pakistan spuugde verschrikt een dropje uit en Tim gruwelde bij de aanblik van de sushi uit het Japanse kraampje.
Daarentegen stonden ze gezamenlijk in de rij voor het Belgische kraampje waar ze huisgemaakte frieten serveerden. Tim gilde "Amai" en "Saluutekes" en was gelijk aan de beurt!
Jasper heeft zich rondgegeten aan de tortilla uit Spanje en iedereen was blij.
Tim heeft zich ongelooflijk snel aangepast aan zijn nieuwe school en taal. Juf Bandhari is erg blij met zijn vorderingen en hij heeft inmiddels helemaal zijn plaats in de klas gevonden. Gelukkig hoor ik van zijn juf dat hij al gekke bekken zit te trekken achter in de klas dus het gaat hem goed. De eerste weken ging hij bibberend naar school. Vreselijk om mee te maken maar na 2 maanden was hij in staat om veel te begrijpen en toen ging het beter. Hij heeft een Nederlands jongetje in de klas die de eerste weken voor hem kon vertalen en dat hielp enorm. De school houdt hier rekening mee en kijkt bij het indelen van de klassen of het mogelijk is om op deze manier "nieuwkomers" te ondersteunen.
Het schoolsysteem (International curriculum) is totaal anders dan in Nederland. Er wordt heel consequent projectmatig gewerkt en voor veel vakken (rekenen, art, muziek, gym, Arabisch en Nederlandse les) heeft hij andere leerkrachten. Het Arabische alfabet heeft hij al onder de knie en ook schrijft hij zijn eigen naam in het Arabisch. De tafels die hij al goed onder de knie had in Nederland blijken lastiger te zijn in het Engels maar ach..
Ook op de school van Jasper hebben we recent een groot Fundraising-evenement meegemaakt. Er worden allerlei spelletjes en activiteiten georganiseerd om geld op te halen. Helaas is de school van Jasper geheel afhankelijk van sponsors, fondsen e.d en dus is dit een belangrijke dag voor de school. Er werd groot uitgepakt en Japer genoot van de dag want iedereen kent hem. Hij is een van de weinige blonde westerse kinderen op zijn school en dat genereert veel aandacht!! Ook Jasper leert steeds meer Engelse woorden. Hij roept regelmatig "to me" , telt tot twintig en begrijpt bijna alles wat tegen hem gezegd wordt in het Engels. Voor Jasper is het lastig om in Engelse zinnen te praten maar hij voegt steeds meer Engelse woorden toe. "Ik ga even mijn shoes aandoen". "Gaan we nog naar de swimmingpool deze afternoon?"
Hij begroet inmiddels mensen zoals het hoort en geeft antwoord op de vraag "How are you?"
Kortom Jasper gaat goed. Hij heeft vriendjes gevonden in het speeltuintje om de hoek. Hij kwekt gewoon in het Nederlands met ze maar dat schijnt allemaal geen probleem te zijn, gelukkig.
Tja en dan Eva! Regelmatig wordt ons toestemming gevraagd een foto van haar te nemen. Heel bizar maar met name de plaatselijke bevolking is onder de indruk van haar westerse kopje (nog steeds met weinig haar) en neemt foto's met op de achtergrond de rijst en en tomatenpuree van de plaatselijke supermarkt. Ook wordt ze ongevraagd opgetild om haar aan ander familieleden te laten zien, alsof ze een soort gemeenschappelijk bezit is. Wel even wennen maar ja..
Ze loopt rond op haar eigen crocs en is de schrik van de buurt. Het liefst loopt ze buiten te stekkeren met de andere kinderen uit de buurt. Ze zegt Mama, Dada en Mimmie (=Timmie). Japer is te moeilijk maar ze begroet hem met een uitgebreid HAAAAAAI.
We hebben een geweldige hulp in huis uit Sri Lanka en zij leert Eva Engels en allerlei trucjes.
Ik heb geen idee wat Eva daar allemaal van onthoudt maar "No" is nu al duidelijker dan "Nee" als ze weer eens de vaatwasser uitpakt nadat ie net is ingepakt met vuile borden.
Kortom, we lachen ons rot om haar en ze ontwikkelt zich nu al tot een verwende kleine prinses. Maar ja, dat heb je nu eenmaal met twee grote broers die alles wat ze doet leuk vinden.
P werkt zich een slag in de rondte en draait erg veel uren. Dat is weer even wennen na zijn "overzichtelijke" (lees: beperkte) takenpakket van zijn job in Nederland. Het schijnt dat dat minder gaat worden over een aantal weken dus daar gaan we daar maar van uit..
J heeft nu nog geen tijd om te werken maar daar wordt aan gewerkt..
Kortom het gaat ons goed in Dubai. Deze zomer zijn we in Nederland, wanneer precies en hoelang weten we nog niet maar u hoort nog van ons!!
(door J.v.K)
dinsdag 8 januari 2008
Zweedse balletjes in Dubai
Met een leeg huis in Dubai kom je regelmatig bij Ikea. Vooral in de wetenschap dat er in Koewacht nog 1200 m3 met meubels staat wat ooit nog de container in moet en naar Dubai moet worden verscheept.
Afgelopen week was het weer zover, op naar Ikea. Jasper en Tim hadden nog vakantie, gezellig!
Meestal is Ikea ongeveer een half uur rijden, deze keer duurde het ruim een uur omdat ik dacht slim te zijn en een veel snellere route te kiezen. Je moet niet overmoedig worden als je net denkt een beetje de weg te weten hier!!
Eerst eten want het was al weer lunchtijd. Gelukkig ook hier zijn de zweedse balletjes met een onduidelijk bruin sausje en na veel aandringen hebben ze ook hier ergens een bakje met cranberriesaus staan, is blijkbaar niet zoveel vraag naar...
Heel erg vertrouwd allemaal maar toch anders. Eva was ook mee en al heel snel stond er een man met een vloerwisser discreet achter haar stoel om de voortdurende stroom van kruimels, friet, stukken servet, lege ketchupzakjes, vorken en overige dingen die ze niet meer hoeft op te vegen.
Ook wordt je tafel afgeruimd en hoef je gelukkig niet zelf de restanten van zo'n, altijd tegenvallend bordje zweedse balletjes, in zo'n vies onhandig karretje te schuiven.
Als klap op de vuurpijl heb ik nog een belangrijke ontdekking gedaan, als je wilt worden je aankopen gratis thuisbezorgd en......door handige mannetjes in elkaar gezet.
Niets is namelijk erger dan zo'n Ikea-ding in elkaar zetten. Vol enthousiasme en goede moed begin je aan de instructies die ook voor kleuters geschikt zijn.
Snel, snel want je wilt snel dat handige ding neerzetten/gebruiken en ALTIJD valt het tegen. Verkeerd om, schroefjes kwijt, iedereen wil helpen en dus worden alle zakjes opengetrokken waardoor je de kleine en de grote schroefjes niet meer kunt onderscheiden. Kortom een DRAMA maar het hoeft niet meer!! Het is alleen jammer dat ook in Dubai de aangekochte Ikea-spulletjes thuis nooit zo leuk staan als in de winkel, maar ja.
Het service-niveau ligt in Dubai erg hoog. Tanken gaat veel efficienter, je rijdt naar de pomp, raampje open, de pompman gooit je tank vol, je schuift geld door dat zelfde raampje en rijdt weer weg. Geweldig geen geloop door een tochtig tankstation met 1 of meerdere kinderen die altijd dorst en/of honger hebben. Nu moet ik eerlijk toegeven dat de stemming meestal prima is tijdens het tanken, omdat je vooraf weet dat een volle tank euro 15,- kost!
In de supermarkt worden je boodschappen razendsnel in plastic tasjes gestopt, koel bij koel en brood bij brood. Indien gewenst loopt dezelfde mijnheer mee naar de auto om de tasjes in de kofferbak te leggen. Een fooi kan maar hoeft niet.
Je kan in de mall in elke winkel vragen of iemand meeloopt naar de auto met bijvoorbeeld, je zojuist aangeschafte staande schemerlamp. Dit is best handig met drie kinderen die alweer honger en/of dorst hebben.
Vier keer per week wordt je grijze bak (tevens voor glas, oud papier en groen afval) geleegd, alle rotzooi en lege (Ikea) dozen die je ernaast zet worden zonder opmerkingen meegenomen. Handig hoor, vooral omdat je die bak niet op de stoep hoeft te zetten want hij staat al op de stoep. Het nadeel van deze keuze is dat het straatbeeld nogal "bakkerig" is.
Het drinkwater wordt door het waterbedrijf op zaterdagochtend bezorgd, lege flessen worden ingenomen en omgeruild voor volle. Ook al zo handig
Kortom het is echt genieten van de service alhier!
Afgelopen week was het weer zover, op naar Ikea. Jasper en Tim hadden nog vakantie, gezellig!
Meestal is Ikea ongeveer een half uur rijden, deze keer duurde het ruim een uur omdat ik dacht slim te zijn en een veel snellere route te kiezen. Je moet niet overmoedig worden als je net denkt een beetje de weg te weten hier!!
Eerst eten want het was al weer lunchtijd. Gelukkig ook hier zijn de zweedse balletjes met een onduidelijk bruin sausje en na veel aandringen hebben ze ook hier ergens een bakje met cranberriesaus staan, is blijkbaar niet zoveel vraag naar...
Heel erg vertrouwd allemaal maar toch anders. Eva was ook mee en al heel snel stond er een man met een vloerwisser discreet achter haar stoel om de voortdurende stroom van kruimels, friet, stukken servet, lege ketchupzakjes, vorken en overige dingen die ze niet meer hoeft op te vegen.
Ook wordt je tafel afgeruimd en hoef je gelukkig niet zelf de restanten van zo'n, altijd tegenvallend bordje zweedse balletjes, in zo'n vies onhandig karretje te schuiven.
Als klap op de vuurpijl heb ik nog een belangrijke ontdekking gedaan, als je wilt worden je aankopen gratis thuisbezorgd en......door handige mannetjes in elkaar gezet.
Niets is namelijk erger dan zo'n Ikea-ding in elkaar zetten. Vol enthousiasme en goede moed begin je aan de instructies die ook voor kleuters geschikt zijn.
Snel, snel want je wilt snel dat handige ding neerzetten/gebruiken en ALTIJD valt het tegen. Verkeerd om, schroefjes kwijt, iedereen wil helpen en dus worden alle zakjes opengetrokken waardoor je de kleine en de grote schroefjes niet meer kunt onderscheiden. Kortom een DRAMA maar het hoeft niet meer!! Het is alleen jammer dat ook in Dubai de aangekochte Ikea-spulletjes thuis nooit zo leuk staan als in de winkel, maar ja.
Het service-niveau ligt in Dubai erg hoog. Tanken gaat veel efficienter, je rijdt naar de pomp, raampje open, de pompman gooit je tank vol, je schuift geld door dat zelfde raampje en rijdt weer weg. Geweldig geen geloop door een tochtig tankstation met 1 of meerdere kinderen die altijd dorst en/of honger hebben. Nu moet ik eerlijk toegeven dat de stemming meestal prima is tijdens het tanken, omdat je vooraf weet dat een volle tank euro 15,- kost!
In de supermarkt worden je boodschappen razendsnel in plastic tasjes gestopt, koel bij koel en brood bij brood. Indien gewenst loopt dezelfde mijnheer mee naar de auto om de tasjes in de kofferbak te leggen. Een fooi kan maar hoeft niet.
Je kan in de mall in elke winkel vragen of iemand meeloopt naar de auto met bijvoorbeeld, je zojuist aangeschafte staande schemerlamp. Dit is best handig met drie kinderen die alweer honger en/of dorst hebben.
Vier keer per week wordt je grijze bak (tevens voor glas, oud papier en groen afval) geleegd, alle rotzooi en lege (Ikea) dozen die je ernaast zet worden zonder opmerkingen meegenomen. Handig hoor, vooral omdat je die bak niet op de stoep hoeft te zetten want hij staat al op de stoep. Het nadeel van deze keuze is dat het straatbeeld nogal "bakkerig" is.
Het drinkwater wordt door het waterbedrijf op zaterdagochtend bezorgd, lege flessen worden ingenomen en omgeruild voor volle. Ook al zo handig
Kortom het is echt genieten van de service alhier!
zaterdag 15 december 2007
Een eigen huis, een plek onder de zon...?
Tja, en zo hebben we ineens het nieuwe welluidende adres: "Springs 14, Street 4, Villa 7". Dat is nog eens wat anders dan Nieuwstraat of Watersnip...maar ook wel weer overzichtelijk. We wonen in Springs en Tim gaat in Emirates Hills naar school. Jasper zit op school in Barsha en ik werk in DIC oftewel Dubai Internet City, allemaal binnen een straal van 15 minuten. Binnen die cirkel ligt ook de Mall of the Emirates (ja, die met die skibaan) en onze vaste drankenhandel MMI.
In Dubai ga je een lekker glaasje wijn wel weer waarderen; je moet er moeite voor doen om het te bemachtigen. Zo moet je trouwens voor meer dingen moeite doen; post ontvangen bijvoorbeeld. Er wordt geen post aan huis bezorgd en onze postbus (P.O.Box 282595) is in Quoz, ergens op een van de vele industrieterreinen. Gisteren heb ik voor de vierde keer de auto volgetankt om post op te halen en ik geloof dat ik nu weet hoe er te komen, dus hopelijk kost het de volgende keer geen 20 minuten rondjes rijden...
Zo verhuisden we dus van een volledig gemeubileerd te klein appartement in Greens naar een grotere maar geheel lege villa in Springs. 't is even wennen en het kost een paar dagen om een en ander aan te schaffen , te regelen en bezorgd te krijgen. De doos van de koelkast doet 2 weken dienst als zonnescherm voor de woonkamer in afwachting van gordijnen. De slaapkamerramen zijn gedurende die periode afgeplakt met vuilniszakken en van gestapelde verhuisdozen, met de open kant naar voren, kun je een verrekt leuke kast maken (ideetje voor Piet Hein Eek...). Vandaag hebben we nieuwe eetkamerstoelen aangeschaft bij The One. Helaas kunnen we ons kerstdiner pas volgende week vrijdag houden, dan worden ze bezorgd. Inshallah...
Oh ja, die zon is ook niet zo gegarandeerd als je zou willen, denken, hopen. Het kan hier a. zonnig, b. bewolkt, c. heiig, d. regenachtig en e. mistig zijn. En als ik zeg mistig; dan bedoel ik ook dat je letterlijk niets ziet verder dan 2 meter voor je. Gelukkig blijft het weer ook hier een favoriet dagelijks onderwerp van geprek.
Eid Mubarak en prettige feestdagen gewenst!
In Dubai ga je een lekker glaasje wijn wel weer waarderen; je moet er moeite voor doen om het te bemachtigen. Zo moet je trouwens voor meer dingen moeite doen; post ontvangen bijvoorbeeld. Er wordt geen post aan huis bezorgd en onze postbus (P.O.Box 282595) is in Quoz, ergens op een van de vele industrieterreinen. Gisteren heb ik voor de vierde keer de auto volgetankt om post op te halen en ik geloof dat ik nu weet hoe er te komen, dus hopelijk kost het de volgende keer geen 20 minuten rondjes rijden...
Zo verhuisden we dus van een volledig gemeubileerd te klein appartement in Greens naar een grotere maar geheel lege villa in Springs. 't is even wennen en het kost een paar dagen om een en ander aan te schaffen , te regelen en bezorgd te krijgen. De doos van de koelkast doet 2 weken dienst als zonnescherm voor de woonkamer in afwachting van gordijnen. De slaapkamerramen zijn gedurende die periode afgeplakt met vuilniszakken en van gestapelde verhuisdozen, met de open kant naar voren, kun je een verrekt leuke kast maken (ideetje voor Piet Hein Eek...). Vandaag hebben we nieuwe eetkamerstoelen aangeschaft bij The One. Helaas kunnen we ons kerstdiner pas volgende week vrijdag houden, dan worden ze bezorgd. Inshallah...
Oh ja, die zon is ook niet zo gegarandeerd als je zou willen, denken, hopen. Het kan hier a. zonnig, b. bewolkt, c. heiig, d. regenachtig en e. mistig zijn. En als ik zeg mistig; dan bedoel ik ook dat je letterlijk niets ziet verder dan 2 meter voor je. Gelukkig blijft het weer ook hier een favoriet dagelijks onderwerp van geprek.
Eid Mubarak en prettige feestdagen gewenst!
dinsdag 13 november 2007
Onder de pannen
De eerste week in Dubai overheerste het vakantiegevoel. Alles is anders, ruikt anders, voelt anders en het klimaat is heerlijk. Geweldig dus, ook lekker zwemmen, luieren, zo af en toe eens voor de lol boodschappen doen. Het apartement wordt dagelijks schoongemaakt, van schone handdoeken voorzien en eten laat je gewoon bezorgen voor weinig. Iedere dag een verse krant aan je voordeur, het hotelpersoneel houdt vriendelijk de deur voor je open, haast zich om een een taxi te roepen en sjouwt je boodschappen naar boven.
Wonderlijk genoeg ontstaat op enig moment de behoefte aan een auto, een huis, eigen handdoeken, aan structuur en peper en zout in je keukenkastje.
Langzaam vallen allerlei ballen die zich nog in de lucht bevinden naar beneden...
Tim is begonnen op school. Bibberend staat hij dagelijks om 7.40 uur (!!) voor de schooldeur te wachten wat hem vandaag allemaal weer overkomt. Met drie keer per week Engels voor niet Engels-taligen op school en nog 1 x extra bijles gaan we ervan uit dat hij snel grond onder zijn voeten voelt en wellicht een aantal keren per dag begrijpt waar het over gaat. Ook heeft hij Arabisch op school. Tim vertelde dat de moeder van een Nederlands klasgenootje dit huiswerk gelijk in de prullenbak gooit en hij stelde dringend voor dat ik dat ook maar moest doen. En ach, 1 vreemde taal is al lastig genoeg...
Jasper heeft deze week zijn assesment op de "special- needs" school gedaan. Hij moest een vormenstoof voor 2-jarigen doen en een appel tekenen. Ik kreeg 2 uur lang allerlei vragen op me afgevuurd vanaf hoe de APGAR score na de bevalling was tot wanneer Jasper zonder steun ging zitten (is 10 jaar geleden!!!) en of hij het verschil tussen dag en nacht kent.
Enfin, nadat we samen de hele ochtend monter hebben meegewerkt kregen we de verlossende uitslag; Jasper kan over ca. 10 dagen starten. Nu is in principe ieder special needs kind welkom maar de assesment is nu eenmaal de procedure..
Het verwerken van de gegevens van de psychologische test (de appel en de vormenstoof) tot een rapportage duurt ca. 10 dagen...
Wel fijn, eindelijk, Jasper heeft er zin in. Ook hij wil een uniform kopen en 's ochtends zijn broodtrommel in zijn nieuwe tas doen. De mensen op school zijn erg vriendelijk en easy-going. Hij is het enige (of een van de weinige) blonde westerse kindje op school. Deze school wordt vooral bezocht door kinderen van de Aziatische gemeenschap in Dubai. Een spiksplinternieuw gebouw en volop prima voorzieningen. Er wordt ook gewerkt met een individueel plan en de klassen zijn klein met extra ondersteuning voor de kinderen die meer zorg nodig hebben. Jasper maakt zich niet zo druk over het Engels. Op deze school zijn ze zowiezo gewend om verbaal contact te ondersteunen met gebaren dus dat komt wel goed. Jasper doet 's avonds gewoon mee met de woordjes van de extra Engelse les van Tim en we zien wel hoe het loopt. Wel vraagt hij zich af waarom de meeste vrouwen een rood stipje op hun voorhoofd hebben, we gooien het maar op een versiering maar nu wil hij dat ook!
Ook hebben we inmiddels het wagenpark uitgebreid wat de mobiliteit enorm vergroot. De uitdaging voor mij nu is de weg zoeken en vinden in de chaos van Dubai. Verkeerssituaties veranderen voortdurend omdat er ergens weer een gebouw moet worden neergezet. De rijstijl van de gemiddelde weggebruiker verschilt nogal van wat wij gewend zijn. Opletten dus want voortdurend doen mensen totaal onverwachte dingen. Toch raak je hier ook snel aan gewend en doe je gewoon mee.
Ook zijn we de laatste 2 weken druk geweest met de huisvestingssituatie. Vanaf volgende week kunnen we ons huurhuis in de Springs betrekken. We gaan wonen daar waar we pertinent niet wilden wonen! In een suffe, slaperige Vinexlocatie vol expats. Het is een soort "super-centerparcs" met aangelegde meren, veel gras en palmbomen, speeltuintjes, een park, gemeenschappelijk zwembad, winkelcentrum die voorziet in de dagelijkse behoeften en ieder huis heeft exact dezelfde carport (brr).
Toch hebben we er enorm veel zin in, na drie weken hectisch Dubai is Springs een oase van rust en groen. Kinderen kunnen lekker buitenspelen en contacten opdoen. De wijk is vlakbij HP en de scholen dus ach waarom niet. We huren in principe voor een jaar en gaan ondertussen op zoek naar een koopproject. We hebben zo wat rust in de tent en kunnen zo op ons gemak kijken.
We hebben nog ongeveer een week om dat huis in te richten, dus dat wordt de komende tijd nog een beetje kamperen. Waarschijnlijk komen we de binnenkort nog regelmatig bij Ikea om ondermeer de Dubaise versie van de zweedse balletjes te onderzoeken.
Ook P.S is aardig gewend op zijn nieuwe werkplek. Hetzelfde bedrijf maar toch wordt hij geconfronteerd met een enorm cultuurverschil. Veel collega's zijn mensen uit landen rondom Dubai. Deze week zijn eerste business-trip naar Bahrein.Een paar dagen maar, maar toch weer gek na die paar weken met zijn allen op een paar m2.
Dus zo langzamerhand zijn een aantal ballen naar beneden gevallen en er ontstaat een samenhangend geheel en structuur. Maar als ik 's ochtends om 06.30 uur terugdenk aan de eerste week .....
(door J.v.K)
Wonderlijk genoeg ontstaat op enig moment de behoefte aan een auto, een huis, eigen handdoeken, aan structuur en peper en zout in je keukenkastje.
Langzaam vallen allerlei ballen die zich nog in de lucht bevinden naar beneden...
Tim is begonnen op school. Bibberend staat hij dagelijks om 7.40 uur (!!) voor de schooldeur te wachten wat hem vandaag allemaal weer overkomt. Met drie keer per week Engels voor niet Engels-taligen op school en nog 1 x extra bijles gaan we ervan uit dat hij snel grond onder zijn voeten voelt en wellicht een aantal keren per dag begrijpt waar het over gaat. Ook heeft hij Arabisch op school. Tim vertelde dat de moeder van een Nederlands klasgenootje dit huiswerk gelijk in de prullenbak gooit en hij stelde dringend voor dat ik dat ook maar moest doen. En ach, 1 vreemde taal is al lastig genoeg...
Jasper heeft deze week zijn assesment op de "special- needs" school gedaan. Hij moest een vormenstoof voor 2-jarigen doen en een appel tekenen. Ik kreeg 2 uur lang allerlei vragen op me afgevuurd vanaf hoe de APGAR score na de bevalling was tot wanneer Jasper zonder steun ging zitten (is 10 jaar geleden!!!) en of hij het verschil tussen dag en nacht kent.
Enfin, nadat we samen de hele ochtend monter hebben meegewerkt kregen we de verlossende uitslag; Jasper kan over ca. 10 dagen starten. Nu is in principe ieder special needs kind welkom maar de assesment is nu eenmaal de procedure..
Het verwerken van de gegevens van de psychologische test (de appel en de vormenstoof) tot een rapportage duurt ca. 10 dagen...
Wel fijn, eindelijk, Jasper heeft er zin in. Ook hij wil een uniform kopen en 's ochtends zijn broodtrommel in zijn nieuwe tas doen. De mensen op school zijn erg vriendelijk en easy-going. Hij is het enige (of een van de weinige) blonde westerse kindje op school. Deze school wordt vooral bezocht door kinderen van de Aziatische gemeenschap in Dubai. Een spiksplinternieuw gebouw en volop prima voorzieningen. Er wordt ook gewerkt met een individueel plan en de klassen zijn klein met extra ondersteuning voor de kinderen die meer zorg nodig hebben. Jasper maakt zich niet zo druk over het Engels. Op deze school zijn ze zowiezo gewend om verbaal contact te ondersteunen met gebaren dus dat komt wel goed. Jasper doet 's avonds gewoon mee met de woordjes van de extra Engelse les van Tim en we zien wel hoe het loopt. Wel vraagt hij zich af waarom de meeste vrouwen een rood stipje op hun voorhoofd hebben, we gooien het maar op een versiering maar nu wil hij dat ook!
Ook hebben we inmiddels het wagenpark uitgebreid wat de mobiliteit enorm vergroot. De uitdaging voor mij nu is de weg zoeken en vinden in de chaos van Dubai. Verkeerssituaties veranderen voortdurend omdat er ergens weer een gebouw moet worden neergezet. De rijstijl van de gemiddelde weggebruiker verschilt nogal van wat wij gewend zijn. Opletten dus want voortdurend doen mensen totaal onverwachte dingen. Toch raak je hier ook snel aan gewend en doe je gewoon mee.
Ook zijn we de laatste 2 weken druk geweest met de huisvestingssituatie. Vanaf volgende week kunnen we ons huurhuis in de Springs betrekken. We gaan wonen daar waar we pertinent niet wilden wonen! In een suffe, slaperige Vinexlocatie vol expats. Het is een soort "super-centerparcs" met aangelegde meren, veel gras en palmbomen, speeltuintjes, een park, gemeenschappelijk zwembad, winkelcentrum die voorziet in de dagelijkse behoeften en ieder huis heeft exact dezelfde carport (brr).
Toch hebben we er enorm veel zin in, na drie weken hectisch Dubai is Springs een oase van rust en groen. Kinderen kunnen lekker buitenspelen en contacten opdoen. De wijk is vlakbij HP en de scholen dus ach waarom niet. We huren in principe voor een jaar en gaan ondertussen op zoek naar een koopproject. We hebben zo wat rust in de tent en kunnen zo op ons gemak kijken.
We hebben nog ongeveer een week om dat huis in te richten, dus dat wordt de komende tijd nog een beetje kamperen. Waarschijnlijk komen we de binnenkort nog regelmatig bij Ikea om ondermeer de Dubaise versie van de zweedse balletjes te onderzoeken.
Ook P.S is aardig gewend op zijn nieuwe werkplek. Hetzelfde bedrijf maar toch wordt hij geconfronteerd met een enorm cultuurverschil. Veel collega's zijn mensen uit landen rondom Dubai. Deze week zijn eerste business-trip naar Bahrein.Een paar dagen maar, maar toch weer gek na die paar weken met zijn allen op een paar m2.
Dus zo langzamerhand zijn een aantal ballen naar beneden gevallen en er ontstaat een samenhangend geheel en structuur. Maar als ik 's ochtends om 06.30 uur terugdenk aan de eerste week .....
(door J.v.K)
Abonneren op:
Posts (Atom)
